Рафик Зака Хандан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Sazın çağlayışı könül selləri,Onu alqışlayan əllər qırılmaz,
YıxıldınYelkənim daşa toxundu,Taleyim durdu qəsdimə.
KörpəƏr kişinin şərəfidir ər qadın,Bifar qadın ər kişiyə zərbədir.
Sevgilim, sevgimMən könüldən elimin aşiqiyəm,Min könüldən dilimin aşiqiyəm,
İşıqGünəşin, ulduzun, Ayın işığıGecənin, gündüzün yar-yaraşığı
AncaqHünərdir yaşamın qədrini bilmək,Yaşamaq ərlərə deyil oyuncaq.
Gözəl BərdəUlu Nizaminin sevdiyi Bərdə,Uyuyur ulduzlu düşüncələrdə.
Bu üzdənAy kimi gülsən də qaranlıqlara,Qaşın, saçın qara, gözün qaradır,
UcalarBayquş xarabada ular,Quzğun leşə meyil salar.
SularSular var, arası buz bağlayıbdır,Sular var, yarası duz bağlayıbdır.
Uzaq düşdüMəndən, ah, sevgilim uzaq düşdü,Bağrıma qar, qırov, sazaq düşdü.
Dost sevgisiDostu dünyada Rəfiqin demə çoxdur, ey dost,Qələmi düşməninin bağrın oxdur, ey dost,
YelkənDənizdə tufan qopub,Hər dalğa bir dağ kimi.
SəninGecə-gündüz ürəyim yurdu anarkən vurdu,Gecə-gündüz qopuzumdan duyulan dərd ulusum!
SonraMən sənin haqda nə duydumsa, ürəkdən yazdım,Ruhunu, varlığını hiss edərəkdən yazdım!
Alçaqlar olan yerdəGözdən asılar pərdə,Alçaqlar olan yerdə,
DərdƏn ağılsız olanın da olur az-maz dərdi,İnsanın ağlı çoxaldıqca azalmaz dərdi.
RütbəƏrənlər rütbəni vecinə almaz,Ərlər vəzifədən güc almaz, canım!
XəndanımaBu sənin ulusun, bu vətənindir,Sən onların olsan, onlar sənindir!
YaranırYazda coşan dağ selləriQışın qarından yaranır.
Dirilər, ölülərNə yaşam zövqünü anlar, nə ölüm dərdi bilər,Kim görünməzsə məzarlıqda bu varlıqda, oğul!
O taydaKönlümdən hər gün keçir gözəl Təbrizim mənim,Gözəllikdə, sevgidə əzəl Təbrizim mənim!
DuymazKim türkiyə uymazsa sözün cəngini duymaz,Gülşəndə açan qönçələrin rəngini duymaz,
DuyğularımlaYurduma bağlandı bütün varlığım,Mutluluğum – xalqıma oxşarlığım.
Çıxmaq istərəmYoxluğun sonu yox, varlıq sonludur,Bir yanı torpaqdır, bir yanı sudur.
QasırğalarQanadlanan bu dalğalarGümüş qanadlı yorğalar.
FatehlərAyla ulduzla ucaldıb göyə Türk bayrağını,Türkü üç qitəyə hakim yaradan kimlərdi?!
OlaydıVarmadım yarıma, aləm məni bədbəxt saydı,Bəxtiyardım, o, mənim bəxtimə yar olsaydı.
HəyatdaÖlməli insanlar ölən deyildir,Onların dərdinə qalan tapılmaz.
OluncaYurda arxalanıb, ulusa uydum,Çocuqluq çağım keçmiş olunca.