Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی
Газель 6926صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی
Газель 6935دایم ستیزه با دلافگار میکنیبا لشکر شکسته چه پیکار میکنی؟
Газель 6946دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی
Газель 6958ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی
Газель 6960در سینه عشاقی و از سینه جداییچون صورت آیینه ز آیینه جدایی
Газель 6962ما صلح نمودیم ز گلزار به بوییچشمی چو عرق آب ندادیم ز رویی
Газель 6967اگر دل از علایق کنده باشیبه منزل بار خود افکنده باشی
Газель 6968اگر بی پرده خود را دیده باشیگل از فردوس اینجا چیده باشی
Газель 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلیبازیچه ای است عشرت از رهگذار طفلی
Газель 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانیخار و خسی است پیشش اسباب زندگانی
Газель 6978یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی
Газель 6981نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری
Газель 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟
Газель 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی
Газель 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری
Газель 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانهایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانهای
Газель 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟
Газель 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را
Газель 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گرانتر کرد خوابِ ناز را
Газель 71از فغان شد سرگرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را
Газель 100با زمینگیری به منزل میرسانم خلق رادر بیابانِ طلب سنگِ نشانم خلق را
Газель 151می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مرا
Газель 164چشم بر خورشید تابان نیست ویران مراکرم شب تابی برافروزد شبستان مرا
Газель 168نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا
Газель 188می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا
Газель 193هست در نقصان تمامی ها دل آگاه رامومیایی از شکست خویش باشد ماه را
Газель 200جا به عرش دوش خود دادم سبوی باده رافرش کردم در ره می دامن سجاده را
Газель 209از غبار خط فزون شد روشنایی دیده راتوتیای چشم باشد خاک، طوفان دیده را
Газель 211از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره رانیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را