Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گردون که زهر می چکد از روی شکرشخون نقابدار بود شیر مادرش
Газель 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم
Газель 5586تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمیبینمکه زیر پا نبیند یار و من بالا نمیبینم
Газель 5695به حرف و صوت ز بوس و کنار ساخته امبه بوی گل چو نسیم از بهار ساخته ام
Газель 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستموگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم
Газель 5823روزی که چشم بر رخ او باز می کنمبرخود زیاده از همه کس ناز می کنم
Газель 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیمشمشیر برق بر جگر مور می زنیم
Газель 5947از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستمبودم ز بت پرستان تا از خودی نرستم
Газель 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کندر برومندی ز قحط برگ و بار اندیشه کن
Газель 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندنبه شمع دولت بیدار باشد دامن افشاندن
Газель 6378یا حلقه ارادت ساغر به گوش کنیا عاقلانه ترک در می فروش کن
Газель 6396موقوف انقطاع بود اتصال مناز خود گسستن است کمند غزال من
Газель 6729پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شویاز سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی
Газель 6826سوختی در عرق شرم و حیا ای ساقیدو سه جامی بکش از شرم برآ ای ساقی
Газель 1اگر نه مدِّ بسمالله بودی تاجِ عنوانهانگشتی تا قیامت نوْ خطِ شیرازه دیوانها
Газель 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Газель 9میشوند از سردمهری دوستان از هم جدابرگها را میکند باد خزان از هم جدا
Тюркская газель 10توتولموش کونلوم جام ایله شادان ایلمک اولمازال ایلن پسته نین آغزینی خندان ایلمک اولماز
Тюркская газель 19مین دل محزونیله بیر تازه قربانیز هلهزخم تیر غمزه مستینله بیجانیز هله
Газель 115کردهام بر خود گوارا تلخیِ دشنام رادیدهام در عینِ ناکامی جمالِ کام را
Газель 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Газель 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Газель 281جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم مادست و تیغ عشق را زخم نمایانیم ما
Газель 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ماحیرت آیینه از سیماب می جوییم ما
Газель 510سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را
Газель 558خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی رااز دل گرم برافروز شبستانی را
Газель 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
Газель 570چرخ پر گوهر شب تاب شد از گریه ماماه در هاله گرداب شد از گریه ما
Газель 590مبر به جای اطاعت به کار طاعت راگران به خاطر مردم مکن عبادت را
Газель 593چنین که عقل کشیده است زیر بند تراعجب که عشق رهاند ازین کمند ترا