Саиб Тебризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عشق را بی دست و پایی دست و پای دیگرستراه گم کردن درین ره رهنمای دیگرست
Газель 998تلخی عالم شراب خوشگوار ما بس استدرد و داغ ناامیدی لاله زار ما بس است
Газель 1005مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس است
Газель 1007گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است
Газель 1017از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ استدیده قربانی از خواب پریشان فارغ است
Газель 1019در دل هر کس بود درد طلب در منزل استآب در گوهر ز بی تابی به دریا واصل است
Газель 1037خط به گرد عارض دلدار دیدن مشکل استدامن گل را به دست خار دیدن مشکل است
Газель 1040باده بی لعل لب دلبر کشیدن مشکل استتلخی از دریای بی گوهر کشیدن مشکل است
Газель 1047ریشه ما در زمین خاکساری محکم استگلبن امید ما در چار موسم خرم است
Газель 1063بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است
Газель 1072خرقه آزادگان چشم از جهان پوشیدن استکسوت این قوم از دستار سر پیچیدن است
Газель 1079نوبهار آیینه طبع سخنساز من استبرگ گل چون عندلیبان پرده ساز من است
Газель 1086مردم بیدرد را دل از شکستن ایمن استگوشه این فرد باطل از شکستن ایمن است
Газель 1089آن که چاک سینه ام از غمزه بیباک اوستخنده صبح قیامت یک گریبان چاک اوست
Газель 1095آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوستشمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
Газель 1099گریه مستانه من از خمار چشم توستآه من از سرمه دنباله دار چشم توست
Газель 1100کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست
Газель 1109از غبار جسم حایل ها به هم پیوسته استورنه آن جان جهان با ما به هم پیوسته است
Газель 1110هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است
Газель 1134نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده استمستی دارد که دنیا را فرامش کرده است
Газель 1160اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است
Газель 1166در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده استبر سر گنج است پایی کز طلب خوابیده است
Газель 1172دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده استفرصتش بادا که محراب دعا را دیده است
Газель 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است
Газель 1175رتبه آزادگی در بندگی پوشیده استپله معراج در افکندگی پوشیده است
Газель 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است
Газель 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه استخاک ما چون درد می در گوشه میخانه است
Газель 1200هر زمان در شهر بند عقل، سور و ماتمی استجز جهان عشق نبود گر جهان بی غمی است
Газель 1213محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!
Газель 1232شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوستآه اگر آبی بر این آتش نریزد روی دوست