Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود
Газель 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهدنبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد
Газель 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد
Газель 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد
Газель 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید
Газель 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارداینجاست که نشتر خطر از آبله دارد
Газель 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارداین غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد
Газель 4346دل طاقت حیرانی دیدار نداردآیینه ما جوهر این کار ندارد
Газель 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان بردنامد به کنار من ودل را زمیان برد
Газель 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد
Газель 4380نظاره خط توام از خال برآوردتفصیل مرا از غم اجمال برآورد
Газель 4384از عود دل گرم من اخگربگریزداز بزم نفس سوخته مجمر بگریزد
Газель 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشداز زنگ خودی آینه پرداخته باشد
Газель 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد
Газель 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمدبیش از همه زخمی به جگر کارگر آمد
Газель 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمدصبح شکر از چاک دل موربرآمد
Газель 4412در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند
Газель 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Газель 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود
Газель 4420در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود
Газель 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Газель 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید
Газель 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید
Газель 4432کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید
Газель 4434از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید
Газель 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید
Газель 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Газель 4447با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید
Газель 4450از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید
Газель 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد