Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سخت میخواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو راهر قدر افشردهای دل را، بیفشارم تو را
Отдельное стихотворение 30(مده ز دست درین فصل جام صهبا راکه موج لاله به می شست روی صحرا را)
Газель 37غیر حق را میدهی ره در حریمِ دل چرا؟میکِشی بر صفحهٔ هستی خطِ باطل چرا
Касыда 38تذرو بال فشان گردد از غبار بسنترود بهار به گرد از گل عذار بسنت
Газель 38در هوای کامِ دنیا میفشانی جان چرا؟میکنی در راه بت صیدِ حرم قربان چرا؟
Касыда 45اقبالمند آن که به تأیید کردگاردر زیر پا نظر کند از اوج اعتبار
Газель 50دل چِسان پیچد عنانِ آهِ دردآلود را؟زآتشِ سوزان عنانداری نیاید دود را
Отдельное стихотворение 51چه حاجت است به می لعل سیر رنگ ترا؟نظر به پرتو خورشید نیست رنگ ترا
Газель 52از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید راتکمه از شبنم مکن پیراهنِ خورشید را
Газель 57کم نسازد جامِ می زنگِ دلِ افگار راداس صیقل ندرود این سبزهٔ زنگار را
Газель 77پردهدارِ حرفِ دعوی کن لبِ خاموش رااز دبستان برمیاور طفلِ بازیگوش را
Газель 94از سیهبختی نگردد دیده گریان برق رامیشود ز ابرِ سیه آیینه رخشان برق را
Отдельное стихотворение 95هر کجا قامت دلدار به دعوی برخاستسرو چون زنگ ز آیینه قمری برخاست
Отдельное стихотворение 97پیش ارباب خرد رسم تکلف باب استدر خرابات مغان ترک ادب آداب است
Отдельное стихотворение 109اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است
Отдельное стихотворение 118زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست
Отдельное стихотворение 120ستاره سحر عشق چشم بیدارستغبار لشکر غم ناله شرربارست
Газель 127تَرزبانی معدنِ زَنگار میسازد مراخامشی آیینهٔ اسرار میسازد مرا
Газель 132برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مرا
Газель 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مرا
Газель 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Отдельное стихотворение 146عقل را از مغز بیرون داغ سودا میبردجذبه خورشید شبنم را به بالا میبرد
Отдельное стихотворение 153هستی نماند و در سر پوچ آرزو بجاستمی شد تمام و نکهت او در کدو بجاست
Отдельное стихотворение 167دل بی خیال طایر شهپر بریده استبی فکر روح پای به دامن کشیده است
Отдельное стихотворение 168از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
Отдельное стихотворение 180می بی نمک صحبت احباب حرام استمی چیست، گر انصاف بود آب حرام است
Газель 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Отдельное стихотворение 199دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد
Отдельное стихотворение 226دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گرددتسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد
Газель 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را