Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
جمال را نگه تلخ او جلال کندحرام را لب میگون او حلال کند
Газель 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کننگاه را گل رخسار او شمیم کند
Газель 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کندکه تخم سوخته را ابر داغ تازه کن
Газель 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکندسبوی من به لب جویبار می شکند
Газель 3950سپند خال لبت آتشین عذارانندبه خون تپیده لعل تو تاجدارانند
Газель 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بودنیازمندی ما را رواج خواهد بود
Газель 3959فروغ ماه محال است پایدار بوددو هفته است لباسی که مستعار بود
Газель 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرودتبی است عشق که از استخوان برون نرود
Газель 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرودکه بوی باده به یک شستن از کدو نرود
Газель 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شودهم از طبیب و هم از چاره بی نیاز شود
Газель 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شودکز اعتبار فتد چون نگین پیاده شود
Газель 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شودمرا به خنده شادی دهان گشاده شود
Газель 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شودکه خاروخس چوبه آتش رسد زبانه شود
Газель 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشایدکه این کلید به هر قفل راست می آید
Газель 4008گل از عذار تو چیدن ز من نمی آیدچه جای چیدن دیدن ز من نمی آید
Газель 4016زبان شکوه به خشم زمانه افزایدکه خس به آتش سوزان زبانه افزاید
Газель 4017ز روی نو خط دلدار جان بیاسایدچو ماه پرده نشین شد کتان بیاساید
Газель 4021لطافت رخ ازین بیشتر نمیباشدکه بینقاب ترا آشکار نتوان دید
Газель 4026بهار می رسد آماده جنون باشیدز جوش لاله مهیای جام خون باشید
Газель 4027خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید
Газель 4031دمید صبح تجلی به جان شتاب کنیدز سردسیر جهان رو به آفتاب کنید
Газель 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Газель 4050سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا
Газель 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Газель 4057زان قامت بلند نظر باز نگذردزین سرو هیچ مرغ به پرواز نگذرد
Газель 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کردپا از گلیم خویش نبایددراز کرد
Газель 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کردگردون سنگدل به دل ما حواله کرد
Газель 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Газель 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Газель 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد