Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
حساب دین و دل راپاک کن باچشم عیارشکه شب رانیمه خواهد کرد از خط حسن طرارش
Газель 4935ز شست صاف از دل می جهد گرم آنچنان تیرشکه از بوی کباب افتد به فکر زخم ،نخجیرش
Газель 4936شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازشز گیرایی نریزد خون صید از چنگل بازش
Газель 4947اگر چه می زند آتش به عالم روی تابانشگلو تر می شود از دیدن سیب زنخدانش
Газель 4951ز گرد سرمه نتوان دید درچشم سخندانشمگر این گردرا بشکافدازهم تیرمژگانش
Газель 4959شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهشسر از صحرا برآرد هرکه صحرایی است همراهش
Газель 4960به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایشز طوق قمریان فتراک دارد سرو بالایش
Газель 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانشچون فلاخن که کند سنگ سبک جولانش
Газель 4982داغدار از عرق شرم شود نسرینشآب گردد ز اشارت بدن سیمینش
Газель 4984دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروشآنچه درمصر عزیزست به کنعان مفروش
Газель 4996کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویشخواب من گشت گرانسنگ ز افسانه خویش
Газель 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باشبگیر ساغر گلرنگ، گو محرم باش
Газель 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابشربود خواب مرا نرگسِ گرانخوابش
Газель 5005به خون تپیدن خورشید پر مکرر شدبه یک کرشمه دیگر تمام کن کارش !
Газель 5008که می رهد زخم طره گرهگیرش؟که چشم بررخ یوسف گشوده زنجیرش
Газель 5010نمانده زنده کس از دست و تیغ چالاکشهنوز می پرد از شوق،چشم فتراکش
Газель 5021الف قدی که منم سینه چاک بالایشسپهر سبزه خوابیده ای است درپایش
Газель 5027ز دل برون نرود چشم آشنا رویشسری به دامن مجنون نهاده آهویش
Газель 5028نهفته چون گنه از خلق دار طاعت خویشبه اطلاع خدا صلح کن ز شهرت خویش
Газель 5030مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش
Газель 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش
Газель 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش
Газель 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باشمردانه ترک کام بگو،کامیاب باش
Газель 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باشآزاده ز انقلاب خزان و بهار باش
Газель 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باشگاهی چراغ ماتم و گه شمع سور باش
Газель 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Газель 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباشبا سبز کرده های سخن سرگران مباش
Газель 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اشخال تو دانه ای است که دام است ریشه اش
Газель 5051هر رهروی که شوق تو سازد روانه اشازموج خود چوآب بود تازیانه اش
Газель 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش