Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دست در دامن اندیشه زدن نادانی استساحلی دارد اگر بحر جهان حیرانی است
Газель 1584به بهشتی نتوان رفت که رضوانی هستننهم پای در آن خانه که دربانی هست
Газель 1639ناز بیماری ازان چشم گرانخواب گرفتجوهر تیغ ازان موی میان تاب گرفت
Газель 1653اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست
Газель 1659پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست
Газель 1677حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست
Газель 1680به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست
Газель 1684به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرستغنیمت است که سیلاب ما سبکسیرست
Газель 1685ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست
Газель 1689به دام خلق مقید شدن گل هوس استشکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است
Газель 1692زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است
Газель 1703حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است
Газель 1711حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است
Газель 1713فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است
Газель 1733فلک دو تا ز گرانباری گناه من استسیاهی دل شب از دل سیاه من است
Газель 1734منم که معنی بیگانه آشنای من استنهال خامه من باغ دلگشای من است
Газель 1745به هیچ و پوچ مرا عمر چون شرر بسته استز خود برون شدن من به یک نظر بسته است
Газель 1762ز موج لاله و گل باغ عالم آبی استپی کشیدن دل هر بنفشه قلابی است
Газель 1765به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری استکه حسن چهره بدیهی و حسن خط نظری است
Газель 1780نبرده رعشه پیری ترا ز فرمان دستز هر چه از تو جدا می شود بیفشان دست
Газель 1781ز داغ عشق مرا شد دل خراب درستاگر شکسته مه شد ز آفتاب درست
Газель 1783کسی که بوی شراب از کدو تواند شستز کاسه سر خود آرزو تواند شست
Газель 1801اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست
Газель 1803کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیستبه روزنامه خورشید، مد احسان نیست
Газель 1816میِ دوساله نشاطش کم از جوانی نیستشرابِ کهنه کم از عمرِ جاودانی نیست
Газель 1819ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!
Газель 1823ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت
Газель 1825به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟
Газель 1835ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافتز نیش، چاشنی نوش من بلندی یافت
Газель 1838فغان که هستی من در ورق شماری رفتحیات من چو قلم در سیاه کاری رفت