Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو
Газель 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دومرا ازین چه که عالم خراب شد هر دو؟
Газель 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سروبه زیر خاک نهان از حجاب گردد سرو
Газель 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Газель 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Газель 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه
Газель 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه
Газель 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه
Газель 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه
Газель 6589شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده
Газель 6591میدهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله
Газель 6601گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه
Газель 6628هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه
Газель 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه
Газель 6630ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده
Газель 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده
Газель 6652با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
Газель 6665دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی
Газель 6667زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی
Газель 6668هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی
Газель 6685بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی
Газель 6696سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی
Газель 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلیدست رد بر هیچ مخلوقی منه گر واصلی
Газель 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی
Газель 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمیتا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی
Газель 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمیزیر تیغ محفل آرا پای بر جا بودمی
Газель 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی
Газель 6720ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنیوز نسیم جلوه ات هر آتشی را دامنی
Газель 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟چند در زنگار این آیینه را پنهان کنی؟
Газель 6726ای که فکر چاره بیماری دل میکنینسبت خود را به چشم یار باطل میکنی