Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گرچه با هر موجه ای دام دگر می دارد آباز ته دل وصل دریا در نظر می دارد آب
Газель 871در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب
Газель 872گر به ظاهر بادپیماییم ما همچون حباباز هواداران دریاییم ما همچون حباب
Газель 879چون چراغ روز، با آن روشنایی آفتابهست با رویش خجل از خودنمایی آفتاب
Газель 882چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب
Газель 884مد کوتاهی است صبح از دفتر احسان شبسرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب
Газель 900ز خط رحیم نشد حسن یار با احباببه چشم آینه از توتیا نیامد آب
Газель 906ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شرابتوان مقام مرا یافتن به بوی شراب
Газель 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلابنادان کند حواله ز غفلت به آفتاب
Газель 918صبح گشادهروی بوَد در حجاب شبچون باد، سرسری مگذر از نقاب شب
Газель 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آبحیف است که آیینه نیرنگ شود آب
Газель 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیاتشعله جواله باشد گردش جام حیات
Газель 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساختشمع در فانوس کار یک جهان پروانه ساخت
Газель 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریختخار در پیراهن خورشید عالمتاب ریخت
Газель 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت
Газель 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریختمی تواند از نگاهی رنگ صد میخانه ریخت
Газель 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدتبگسل از کونین اگر زلف دو تا می بایدت
Газель 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاستچون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست
Газель 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاستگرچه شد درد این شراب صاف، کیفیت بجاست
Газель 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاستهمچو شمع کشته دودم از گریبان برنخاست
Газель 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماستسر به زیر انداختن چون بید مجنون بار ماست
Газель 951آنچه می دانند ماتم تن پرستان سور ماستدار، نخل دیگران و رایت منصور ماست
Газель 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست
Газель 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Газель 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست
Газель 974روز ما با شب یکی زان آفتاب انورستزنگ این آیینه از تردستی روشنگرست
Газель 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست
Газель 985هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرستهر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست
Газель 1003مهر لب غماز را دامان پاک من بس استپرده پوش ماه کنعان چاک پیراهن بس است
Газель 1021صفحه رخسار تا ساده است فرد باطل استخال تا خط برنیارد دانه بی حاصل است