Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صیقل آیینه ما گوشه ابروی ماستعینک ما چون حباب از کاسه زانوی ماست
Газель 959لنگر از صاحبدلان، شوخی ز خوبان خوشنماستاز هدف استادگی، از تیر جولان خوشنماست
Газель 976گوش تا گوش زمین از گفتگوی من پرستتا خط بغداد، این جام از سبوی من پرست
Газель 986صبح محشر آن پریرو را نقاب دیگرستتشنه دیدار را کوثر سراب دیگرست
Газель 989مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست
Газель 995ای نگه مشق شنا در چشم خونپالا بس استچشمت آب آورد غواصی درین دریا بس است
Газель 1011شهپر پروانه ما را جلا در آتش استصیقل آیینه تاریک ما در آتش است
Газель 1016هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ استنرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است
Газель 1018شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک استنازک اندامی که من دارم سراپا نازک است
Газель 1029جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل استحفظ خرمن در ره سیلاب کردن مشکل است
Газель 1041از خسیسان منت احسان کشیدن مشکل استناز ماه مصر از اخوان کشیدن مشکل است
Газель 1048نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم استمردمی هر کس که دارد در شمار مردم است
Газель 1051جان غافل را سفر در چار دیوار تن استپای خواب آلود را منزل کنار دامن است
Газель 1068تندخویی با خلایق، مهر را کین کردن استآفرین را در دهان خلق نفرین کردن است
Газель 1069سر گران از دل گذشتن، صید را خواباندن استدانه صیاد اینجا آستین افشاندن است
Газель 1084عالم مکار با ارباب عقبی دشمن استاین چه خس پوش با دلهای بینا دشمن است
Газель 1101تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است
Газель 1102ناز تا اسباب دل بردن مهیا ساخته استچشم پر کار تو کار عالمی را ساخته است
Газель 1107هر که بست از گفتگو لب جنت دربسته استمی زند جوش بهاران غنچه تا سر بسته است
Газель 1116عالمی را از عمارت پای در گل رفته استوسعت از دست و دل مردم به منزل رفته است
Газель 1121خاکساری در بلندی ها رسا افتاده استآسمان این پشته را در زیر پا افتاده است
Газель 1129تاب در ناف غزالان ختن افتاده استزان گره کز زلف او در کار من افتاده است
Газель 1144کاو کاو منکران می آرد از چشمش برونعیسی آن شیری که از پستان مریم خورده است
Газель 1148بر من از پیری سرای عاریت زندان شده استزندگی دشوار و ترک زندگی آسان شده است
Газель 1150از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است
Газель 1162از کواکب آسمان روی حجاب آلوده استاز شفق آفاق لبهای شراب آلوده است
Газель 1163دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده استشهد این مکار با چندین شرنگ آلوده است
Газель 1164من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده استرنگ آن سیب زنخدان اندکی گردیده است
Газель 1171چهره اش خندان و خط مشکبو پیچیده استنامه وا کرده است اما گفتگو پیچیده است
Газель 1177بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه استهر که با اطفال می گردد طرف دیوانه است