Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کی شود کشت امید از دیده نمناک سبز؟تاک را هرگز نسازد آب چشم تاک سبز
Газель 4767رخنه در دل می کند مژگان قتالش هنوزمی کشد آب ازجگرها دانه خالش هنوز
Газель 4769درتن خود یک هدف واراستخوان دارم هنوزنسبت دوری به آن ابروکمان دارم هنوز
Газель 4775می رود با قامت خم در پی دنیی هنوزبا چنین محراب، داری پشت برعقبی هنوز
Газель 4776ریخت دندانهاو در فکر لب نانی هنوزمهره بازیچه گردون گردانی هنوز
Газель 4778محو رخسار تو دلگیر نگردد هرگزچشم و دل آینه را سیر نگردد هرگز
Газель 4780دل ما روشن از افلاک نگردد هرگزتیغ از دامن تر پاک نگردد هرگز
Газель 4786درآ به زمزمه ای مطرب غزال پردازکه تازیانهٔ شوق است شعلهٔ آواز
Газель 4787دگر که را کنم از اهلِ درد محرمِ راز؟که رنگِ من به زبانِ شکسته شد غَمّاز
Газель 4798مگر به فکر سواری است آن نگار امروز؟که نیست فتنه خوابیده را قرار امروز
Газель 4800نبرده خط ز عذار تو آب و تاب هنوزبر آتش تو جگرها شود کباب هنوز
Газель 4801چه شد که یار خط آورد با صفاست هنوزفروغ صبح بنا گوش دلگشاست هنوز
Газель 4805ترا که نور نظر نیست اعتبار آمیزنظر به هر چه کنی می شود غبار آمیز
Газель 4811منقار من ز صبح ازل بود دانه سوزدر بیضه بود ناله من آشیانه سوز
Газель 4827شربت بیماری دل تیغ سیراب است و بسصندلی درد سر ویرانه سیلاب است و بس
Газель 4845باز دارم به نظر خط غباری که مپرسسایه کرده است به من ابر بهاری که مپرس
Газель 4849از زلف کافر تو نجسته است هیچ کسقید فرنگ رانشکسته است هیچ کس
Газель 4850از ناکسان وفا نشنیده است هیچ کسبوی گل از گیا نشنیده است هیچ کس
Газель 4852بی نوش لبان آب بقا را چه کند کس؟بی سبز خطان برگ ونوا را چه کندکس؟
Газель 4865روشناسِ اهلِ مشرب چون درِ میخانه باشآشناتر با می از خطِ لبِ پیمانه باش
Газель 4869می کشی چون با حریفان باده لایعقل مباشاز خداچون غافلی باری ز خود غافل مباش
Газель 4873روح قدسی، بیش ازین درتنگنای تن مباشعیسی وقتی، گره در چشمه سوزن مباش
Газель 4874چون ترا مسکن میسر شد پی تزیین مباشتخته کز دریا ترابیرون برد رنگین مباش
Газель 4875چون ترا مسکن میسر شد تزیین مباشتخته کز دریا ترا بیرون برد رنگین مباش
Газель 4879هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباشمدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش
Газель 4889یوسف من بیش ازین در چاه ظلمانی مباشتخت کنعان خالی افتاده است زندانی مباش
Газель 4891رنگ می بازد زنام بوسه یاقوت لبشازاشارت آب می گردد هلال غبغبش
Газель 4896خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برشمی نماید در صدف خود رافروغ گوهرش
Газель 4898هرکه از داغ نهان عشق سوزد پیکرشآتش ایمن برون میآید از خاکسترش
Газель 4900گر کنند از رشته جانها زه پیراهنشاز لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش