Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خط مگر با آن لب میگون مرا همدم کندزور این می را مگر بیهوشدارو کم کند
Газель 2535ناله آتش عنانم رخنه در گردون کندگریه پا در رکابم شهر را هامون کند
Газель 2546دل در آن زلف زره سان جای خود وا می کندشست چون صاف است پیکان جانی خود وا می کند
Газель 2547سیر چشمی خاک در چشم سخاوت می کندمور این وادی سلیمان را ضیافت می کند
Газель 2568شرم حسن شوخ را کی پردهسازی میکند؟برق در ابر بهاران تیغبازی میکند
Газель 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
Газель 2579گریه من آب در جوی سحر میافکندناله من شعله در جان اثر میافکند
Газель 2581آه افسوس از دل خونگرم ما گردد بلنداز شکست شیشه هر کس صدا گردد بلند
Газель 2584حرف آن زلف از دل دیوانه ما شد بلنداین شب کوتاه از افسانه ما شد بلند
Газель 2592نقش پردازان میسر نیست تصویرش کنندساده لوح آنان که می خواهند تسخیرش کنند
Газель 2594من نه آن دریای پرشورم که خس پوشم کنندیا به گفتار خنک دلسرد از جوشم کنند
Газель 2597هرکجا خوبان چراغ دلبری بر میکنندشمع را پروانه، آتش را سمندر میکنند
Газель 2608منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند
Газель 2615از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود
Газель 2616یوسف ما در دل چه بر سر بازار بوداین گل از صبح ازل شیدایی دستار بود
Газель 2618تا خیال آن بهشتی رو مرا منظور بودپرده های چشم حیرانم نقاب حور بود
Газель 2621در کنار دایه حسن او جهان افروز بوددر دل سنگ این شرار شوخ عالمسوز بود
Газель 2623دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود
Газель 2624شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود
Газель 2639هر دلی را طره جانان نمی گیرد به خودغیر ماه مصر این زندان نمی گیرد به خود
Газель 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Газель 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Газель 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Газель 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Газель 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود
Газель 2651هر کجا حرف شراب ارغوانی می روداز دهان خضر آب زندگانی می رود
Газель 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Газель 2666هر که در راه طلب صادق بود واصل شودراههای راست آخر محو در منزل شود
Газель 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟نیست ممکن تشنگی از آب دریا کم شود
Газель 2675حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود