Саиб Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند
Газель 3926دلی که آتش روی تواش کباب کندز اشک شادی خودمستی شراب کند
Газель 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهندقبول داغ محبت به هر جگر ندهند
Газель 3958مرا که بستگی قفل از کلید بوددگر چه دل نگرانی به ماه عید بود
Газель 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بودحرامزاده کجا چون حلالزاده بود
Газель 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بودبه اختیار نه بی اختیارآمده بود
Газель 3987دل رمیده ما بال وپرنمی خواهدز خود برون شده برگ سفر نمی خواهد
Газель 3994اگر کلام نه از آسمان فرود آیدچرا به هر سخنی خامه در سجود آید
Газель 4005خیال روی تو از دل به در نمیآیدکه خودپرست ز آیینه بر نمیآید
Газель 4011ز مغز پوچ برون آرزو نمیآیدکه بوی باده برون از کدو نمیآید
Газель 4014اسیر بند قضا رو گشاده می بایدبه تیغ گردن تسلیم داده می باید
Газель 4030کنون که ناخن تدبیر من شکسته دمیدز چشم آبله ام خار دسته دسته دمید
Газель 4045زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد
Газель 4055از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذردخودبین کجا ز آینه وآب بگذرد
Газель 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد
Газель 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شدحسن ترا مقدمه پیچ و تاب شد
Газель 4097زین درد بی شمار که دل را نصیب شدخواهد زراه تجربه آخرطبیب شد
Газель 4098تا آفتاب رایت گل آشکار شداز توبه شکسته جهان لاله زار شد
Газель 4101تا چهره تو از می گلرنگ آل شدشبنم به روی گل عرق انفعال شد
Газель 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Газель 4136آنان که دل به عقل خدا دور داده اندمغز سر همای به عصفور داده اند
Газель 4139جمعی که بار درد تو بر دل نهادهاندچون راه سر به دامن منزل نهادهاند
Газель 4140جمعی که ره به چشم و دل سیر بردهاندبیچشمزخم راه به اکسیر بردهاند
Газель 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Газель 4170تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند
Газель 4183مخمور را نگاه تو سرشار میکندبدمست را عتاب تو هشیار میکند
Газель 4190از نسبت عذار تو گل ناز میکندسنبل به بال زلف تو پرواز میکند
Газель 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلنداز چوب دار رایت منصور شد بلند
Газель 4217اول ثنای عشق فصیحان اداکنندآری طعام را به نمک ابتدا کنند
Газель 4236دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود