Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش
Газель 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش
Газель 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش
Газель 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش
Газель 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ
Газель 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف
Газель 5183زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق
Газель 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل
Газель 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل
Газель 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسستهاماز ره پنهان به آن روشنروان پیوستهام
Газель 5287در ته یک پیرهن از یار دور افتاده امآه کز نزدیکی بسیار دورافتاده ام
Газель 5334تا ز اهل حیرتم خاطر پریشان نیستمشمع بی فانوسم آن روزی که حیران نیستم
Газель 5361ترک سر کردم زجیب آسمان سر برزدمبی گره چون رشته گشتم غوطه در گوهر زدم
Газель 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم
Газель 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Газель 5414جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم
Газель 5417از تحمل خصم را چین از جبین وا می کنمبا کلید موم قفل آهنین وامی کنم
Газель 5419پرتو مه را قیاس از نور انجم میکنمدر محیط قطره سیر بحر قلزم میکنم
Газель 5437ما ز بیکاری ز فکر کار فارغ گشته ایماز زیان و سود این بازار فارغ گشته ایم
Газель 5472در وصالیم و ز هجران دست بر سر میزنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در میزنیم
Газель 5594ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیمچو نخل موم با خورشید تابان برنمی آیم
Газель 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم
Газель 5700چو بید اگر چه درین باغ بی بر آمده امبه عذر بی ثمری سایه گستر آمده ام
Газель 5869چون غنچه دست بر دل شیدا گذاشتیمگل را به باغبان خنک وا گذاشتیم
Газель 5928چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم
Газель 5947از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستمبودم ز بت پرستان تا از خودی نرستم
Газель 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Газель 6362گشتم غبار و غیرت ناورد من هماندر چشم خصم خاک زند گرد من همان
Газель 6476بس که تندی کرد با پهلونشینان خوی توتیغ می لرزد چو برگ بید در پهلوی تو!
Газель 6554چشمی که فتاد بر لقای توشد مشرق گوهر از صفای تو