Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مرا به نیم تبسم خراب کرد و گذشتنگاه گرم عنان را به خواب کرد و گذشت
Отдельное стихотворение 161ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوستطرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
Отдельное стихотворение 168از پسته تو شور ملاحت چکیده استصبح صباحت از گل رویت دمیده است
Газель 171یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرااز فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا
Отдельное стихотворение 180می بی نمک صحبت احباب حرام استمی چیست، گر انصاف بود آب حرام است
Отдельное стихотворение 181آغاز خط آن شوخ به عشاق رحیم استدر آخر بازار، فروشنده کریم است
Газель 185خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مراسیل نتواند ز جا کندن ز سنگینی مرا
Отдельное стихотворение 195من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد
Отдельное стихотворение 196بی تو بر من شش جهت چون خانه زنبور شدچار دیوار عناصر تنگنای گور شد
Отдельное стихотворение 197تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شدنافه تا افتاد دور از ناف آهو پیر شد
Отдельное стихотворение 208شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک مانداین گره گلزار را در رشته خاشاک ماند
Отдельное стихотворение 210رفت ایام جوانی، شوق در جانم نماندهایهوی عندلیبان در گلستانم نماند
Отдельное стихотворение 211روز قسمت چون ادا فهمی به ابرو داده انددلربایی را به آن چشم سخنگو داده اند
Газель 213می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره راچند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟
Отдельное стихотворение 226دل عاشق به جنت قانع از دلبر نمی گرددتسلی تشنه دیدار از کوثر نمی گردد
Газель 236چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
Отдельное стихотворение 241نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کندنوبهاران روغن گل در چراغم می کند
Отдельное стихотворение 250چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود
Газель 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما
Отдельное стихотворение 289ز دندان ریختن حرص کهنسالان فزونتر شدلب پرشکوه گردد چون صدف خالی ز گوهر شد
Отдельное стихотворение 293چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد
Отдельное стихотворение 325اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد
Отдельное стихотворение 331قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد
Отдельное стихотворение 343دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد
Отдельное стихотворение 360به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسدگذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد
Газель 367لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را
Отдельное стихотворение 370به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود
Газель 372گلاندامی که میدادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟
Отдельное стихотворение 381خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Отдельное стихотворение 399مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبوداین شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود