Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است
Газель 127تَرزبانی معدنِ زَنگار میسازد مراخامشی آیینهٔ اسرار میسازد مرا
Газель 132برگِ عیش آماده از فقر و قناعت شد مرادستِ خود از هر چه شستم پاک، قسمت شد مرا
Газель 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟خونِدل چندان نمییابم که بس باشد مرا
Отдельное стихотворение 145سرو را از جلوه مستانه از جا میبردخنده او تلخکامی را ز صهبا میبرد
Газель 145صبح از جانهای روشن یاد میآید مراشام از تاریکی تن یاد میآید مرا
Отдельное стихотворение 150خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت
Отдельное стихотворение 162تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است
Отдельное стихотворение 166خال تو ریشه در شکرستان دوانده استدر خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Отдельное стихотворение 170دارد سری به کاکل او هر سری که هستدربند اوست هر دل غم پروری که هست
Отдельное стихотворение 178رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است
Отдельное стихотворение 182از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است
Отдельное стихотворение 191(در گلستانی که روید دام چون سنبل ز خاکبلبل دون همت ما میل پروازی نکرد)
Газель 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه رامیرساند پیچ و خم آخر به منزل راه را
Газель 195دلفریبی چون به جولان آورد آن ماه رامرد می باید نگه دارد عنان آه را!
Отдельное стихотворение 197تا دل از زلفش جدایی کرد از جان سیر شدنافه تا افتاد دور از ناف آهو پیر شد
Отдельное стихотворение 206زخم گستاخم لب تیغ شهادت میمکدشبنم من خون خورشید قیامت میمکد
Отдельное стихотворение 209یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماندشمع رفت از انجمن، خاکستر پروانه ماند
Отдельное стихотворение 221می گذارد کفش هر کس پیش پای میهماندر لباس خدمت اظهار ملالت می کند
Газель 229کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه رااختری پیوسته باشد در گذر پروانه را
Отдельное стихотворение 231خطر از قاطعان راه، رهبر بیشتر داردکه پیرو پیش رو از پیشرو دایم سیر دارد
Отдельное стихотворение 239کسی چون چشم ازان رخسار آتشناک برگیرد؟که انگشت از اشارت کردنش چون شمع درگیرد
Газель 253پنبه دامن می کشد از داغ مرهم سوز ماسینه می دزدد نسیم از باغ شبنم سوز ما
Газель 256شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما
Отдельное стихотворение 261آنچه آن روی لطیف از سایه مژگان کشیدکی عذار ماه مصر از سیلی اخوان کشید؟
Газель 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟غیر پیکانش که می داند زبان زخم ما؟
Отдельное стихотворение 263گل نشکفته من در چمن هرگز نمیخوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمیخوابد
Газель 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
Газель 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم مااز ته دل چون خم سربسته در جوشیم ما
Газель 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ماباده از جوش نشاط افتاد و در جوشیم ما