Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
به دست خود کند بیدادگر بنیاد دولت راستمگر لشکر بیگانه می سازد رعیت را
Отдельное стихотворение 359غبار خط چو به عزم نبرد می خیزدز آب چشمه خورشید گرد می خیزد
Отдельное стихотворение 362شکسته بند قناعت مرا دهان بسته استهمانیم که مرادم ز استخوان باشد
Отдельное стихотворение 367دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Отдельное стихотворение 369ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بودنظر به قامت رعنای او پیاده بود
Отдельное стихотворение 373فیض در دامن صحرای جنون می باشدخاک این بادیه آغشته به خون می باشد
Отдельное стихотворение 375ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اندغافل از جنت دربسته خلوت شده اند
Отдельное стихотворение 389(چشمت که راه توبه احباب می زندساغر به طاق ابروی محراب می زند)
Отдельное стихотворение 392ماه از حجاب روی تو پروین عرق کندآیینه را شکوه جمال تو شق کند
Отдельное стихотворение 393تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟تا کی کسی شناه به دریای خون کند؟
Отдельное стихотворение 394چندان که ممکن است کسی مردمی کنددم را چرا علم کند و کژدمی کند؟
Отдельное стихотворение 408گل بوی بی وفایی ارواح می دهدیادی ز کم بقایی ارواح می دهد
Газель 407فروغ حسن از خط بیش گردد لاله رویان راکه خاموشی بود کمتر، چراغ زیر دامان را
Отдельное стихотворение 430مردم ز حد خویش برون پا نهادهاندراه هزار تفرقه بر خود گشادهاند
Отдельное стихотворение 437در دور خط آن سیم ذقن تلخ سخن شدخط ابجد بی رحمی آن غنچه دهن شد
Отдельное стихотворение 443کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟یوسف نه عزیز است که در چاه گذارند
Отдельное стихотворение 453ره به فروغ رخش نقاب نگیردابر تنک پیش آفتاب نگیرد
Газель 453ندارد حاجت مشاطه روی گلعذار ماپر طاوس مستغنی است از نقش و نگار ما
Отдельное стихотворение 457هر که نبرد آب خود چشمه کوثر شودهر که فرو خورد اشک مخزن گوهر شود
Газель 457رموز سرگذشت عاشقان گر دیدنی داردخدا را سرسری مگذر ز اوراق خزان ما
Отдельное стихотворение 464با بخت تیره کوکب ما را چه اعتبار؟در روز ابر، بال هما را چه اعتبار؟
Отдельное стихотворение 465درویش خامش است ز مبرم کشنده تراز پشه هاست پشه خاکی گزنده تر
Отдельное стихотворение 477آن که از چاک دل خویش بود محرابشنشود پرده نسیان عبادت خوابش
Отдельное стихотворение 483خطی که دمید گرد رخسارششد پرده گلیم چشم عیارش
Отдельное стихотворение 501گریه را بیطاقتی آموختن حق من استدر دو مجلس قطره را همچشم طوفان میکنم
Отдельное стихотворение 508به می گرد ملال از چهره دل پاک می کردمز هر پیمانه ای خون در دل افلاک می کردم
Газель 507از نظر کرد نهان خط رخ آن مهوش راپردگی ساخت شب دل سیه این آتش را
Отдельное стихотворение 510به بوسی قانع از لبهای شکربار چون گردم؟ازین قند مکرر سیر من یکبار چون گردم؟
Отдельное стихотворение 511نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداریاگر روی دلی از غنچه این باغ می دیدم
Отдельное стихотворение 525به هفت آب، دهن از شراب می شویمدگر ز توبه به مشک و گلاب می شویم