Саиб Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سر به دیوار ندامت می زند تدبیر ماراه بیرون شد ندارد کوچه زنجیر ما
Газель 13چشمِ روشن میدهد از کف دلِ بیتاب راصفحهٔ آیینه بال و پر شود سیماب را
Отдельное стихотворение 14ازان پیوسته می لرزد دل از پاس قدم ما راکه ناموس سپاهی هست بر سر چون علم ما را
Газель 14میتوان در زلفِ او دیدن دلِ بیتاب راپردهپوشی چون کند شب گوهرِ شبتاب را
Отдельное стихотворение 19ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟غزال دشت از چشم که دارد خوش نگاهی را؟
Отдельное стихотворение 22جان من رفتن ازین سینه بی کینه چرا؟روی گردان شدن از صحبت آیینه چرا؟
Отдельное стихотворение 23گل روی تو چو شبنم نگران ساخت مراخار در پیرهن چشم تر انداخت مرا
Касыда 28شد دو بالا زین پل نوآب و تاب زنده رودطاق ابرویی چنین می خواست آب زنده رود
Газель 28خارِ ناسازست بویِ گل به پیراهن تراچون زنم گستاخ دستِ عجز در دامن ترا؟
Касыда 30زندهرود از جلوه مستانه طوفان میکندپل به آیین تمام امسال جولان میکند
Отдельное стихотворение 31اسیر ساخت به یک خنده نهان ما راگشاده رویی گل کرد باغبان ما را
Касыда 31کرد تا پابوس اشرف کشور مازندرانزین شرف بر ابر می ساید سر مازندران
Отдельное стихотворение 40چه غم از کشمکش ماست جهان گذران را؟خار مانع نشود قافله ریگ روان را
Касыда 42زهی ز نرگس خوش سرمه آهوی مشکینز طاق بندی ابرو نگارخانه چین
Отдельное стихотворение 43گر ز روی خود براندازی نقابپشت بر دیوار ماند آفتاب
Отдельное стихотворение 44گل رخسار او در عالم آبزند ترخنده بر یاقوت سیراب
Отдельное стихотворение 47هر که از بی طاقتی نالید تمکینش سزاستهر که از فتراک سرپیچید بالینش سزاست
Отдельное стихотворение 55نمی کشد دل غمگین به صبحگاه مراکه دل ز چهره خندان شود سیاه مرا
Отдельное стихотворение 58بهار مایه غفلت بود گرانان راشکوفه پنبه گوش است باغبانان را
Отдельное стихотворение 59به دست شانه مده زلف عنبرین بو رابه خود دراز مگردان زبان بدگو را
Отдельное стихотворение 61چو آفتاب بکش جام صبحگاهی رابه خاکیان بچشان رحمت الهی را
Отдельное стихотворение 62گذشت عمر و نگردید پخته طینت مابه آفتاب قیامت فتاد نوبت ما
Газель 66وصفِ زلفِ یار عاجز میکند تقریر رادوریِ این راه، کوته میکند شبگیر را
Отдельное стихотворение 69غم روزی نخورد هر که دلش آزاده استروزی اهل تو کل همه جا آماده است
Газель 69چربنرمی میکند کوتهزبان شمشیر راسخترویی میشود سنگِ فِسان شمشیر را
Газель 73نعل در آتش گدازد، روی گرمت بوس رازخمیِ دندان کند لعلت لبِ افسوس را
Отдельное стихотворение 77تا خیال عارضش در دیده مأوا کرده استگریه خونها خورده تا در چشم من جا کرده است
Отдельное стихотворение 83هر که چشم رغبت از نظاره مرغوب بستبر دل آسوده راه یک جهان آشوب بست
Газель 84تر به اشکِ تلخ میسازم دِماغِ خویش رازنده میدارم به خونِ دل چراغِ خویش را
Газель 89ساختم از قتل نادِم دلربای خویش راعاقبت زان لب گرفتم خونبهای خویش را