Махмуд Шабистари · Маснави
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دید یک عاشق از دل پر تابحضرت حقتعالی اندر خواب
Səadətnamə, 12وحدت حق چو مرکزی است بسیطما همه نقطه های دور محیط
Канз аль-хакайик, глава 13مثال اینست نیکو فهم آن کنمدارش سرسری فهمش به جان کن
Канз аль-хакайик, глава 17ز من بشنو بیان حال شیطانکه میدانم نمیدانی به سامان
Səadətnamə, 17صانعی کوزه ای ز برف بساختکرد پر آب و اندر آب انداخت
Səadətnamə, 19امر نسبی است کثرت موجودصد هزاران شهود و یک مشهود
Səadətnamə, 20صورت وحدت از جهان مثالنقطه ای بست نقش بند خیال
Гульшан-и раз, глава 26اگر معروف و عارف ذات پاک استچه سودا در سر این مشت خاک است
Канз аль-хакайик, глава 28بسی گفتند از عیسی و مهدیمجرد شو تو هم عیسی عهدی
Səadətnamə, 29گشت پیدا ز ملک ما زرداشتآنکه این نقش را نخست انگاشت
Канз аль-хакайик, глава 33ندانی چیست تحقیق ترازوکه میسنجد عمل بی دست و بازو
Səadətnamə, 33چند در نفی دیگران پیچینفی خود کن که هیچ بر هیچی
Гульшан-и раз, глава 36وصال ممکن و واجب به هم چیستحدیث قرب و بعد و بیش و کم چیست
Səadətnamə, 36اهل تشبیه نحس یاوه درایچون خودی را گرفتهاند خدای
Гульшан-и раз, глава 38چه بحر است آنکه نطقش ساحل آمدز قعرِ او چه گوهر حاصل آمد؟
Гульшан-и раз, глава 45اگر خواهی که این معنی بدانیتو را هم هست مرگ و زندگانی
Səadətnamə, 51باز اصحاب اعتزال فضولخالی از عقل و نقل و ذوق و اصول
Səadətnamə, 54باشد از روی قدرت و امکانکردن و ترک فعلها یکسان
Səadətnamə, 57چرخ اعظم نگر که از تشویقدایماً چون همی زند تعلیق
Səadətnamə, 68شیخ الاسلام چون اشارت کردسوی این سر بدین عبارت کرد
Səadətnamə, 70روی گازر سیه شد از خورشیدجامه بنگر که خود شده است سپید
Səadətnamə, 86سخن حق، مشبهی لئیمحرف و آواز گفت هر دو قدیم
Səadətnamə, 87در راه اعتزال هرزه سرایهست مخلوق حق کلام خدای
Səadətnamə, 88این صفتهای هفت گانه که رفتدائماً ذات را بود هر هفت
Səadətnamə, 95فعلها جمله فعل حق میدانکافری گر نیاوری ایمان
Səadətnamə, 106محدث است عالم ار نه از دو یکیوصف او آمدی و نیست شکی
Səadətnamə, 116عاقلی دید قطرۀ ژالهبنشسته به سبزه و لاله
Səadətnamə, 127اهل الحاد و مرجئه ز ستیزشبههای کردهاند دست آویز
Канз аль-хакайик, глава 1به نام آن که اول کرد و آخربه نام آن که باطن کرد و ظاهر
Гульшан-и раз, глава 7در آلا فکر کردن شرطِ راه استولی در ذاتِ حق محضِ گناه است