Махмуд Шабистари · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ماسوی اللّه را عَلَم عالماز حدث شد که هست ضد قدم
Səadətnamə, 114نفس را نیست مادت و مدّتقالب او راست آلت و عدّت
Səadətnamə, 120رازقی کو بود سزای سپاسجز که «ذوالقوّة متین» مشناس
Səadətnamə, 125کشتییی دان روان بر آب روانروز و شب هیأت زمان و مکان
Səadətnamə, 126امر فرمود ایزد رحمانهمۀ خلق را ز انس و ز جان
Səadətnamə, 128گفت یک روز نازنین خاتونکادمی زاده عاجز است و زبون
Канз аль-хакайик, глава 2چه فرقست ای پسر از جسم تا جانچنان دان فرق از اسلام و ایمان
Гульшан-и раз, глава 6کدامین فکر ما را شرط راه است؟چرا گه طاعت است و گه گناه است
Канз аль-хакайик, глава 15تو نفست دل کن و دل را چو جان کنپس آنگه سوی جانان روان کن
Канз аль-хакайик, глава 16یکی جم نام وقتی پادشا بودکه جامی داشت کان گیتینما بود
Канз аль-хакайик, глава 19چو موسی باز میگردید از طوردر آن وادی سیاهی دید از دور
Канз аль-хакайик, глава 20چو تسبیح از خواهر این اسرار بشنودبزد یک نعره و بر دار شد زود
Канз аль-хакайик, глава 22سوالی چند کردم از حکیمیسوالی نیک هست از علم نیمی
Гульшан-и раз, глава 24که شد بر سرِّ وحدت واقف آخرشناسای چه آمد عارف آخر
Səadətnamə, 25صابی مشرک ستاره پرستکوز «انعام بل اضل» بتر است
Канз аль-хакайик, глава 26به جان تعظیم امر حق به جا آربدل بر خلق شفقت نیز میدار
Гульшан-и раз, глава 28ندارد باورت اکمه ز الوانوگر صد سال گویی نقل و برهان
Гульшан-и раз, глава 31من و ما و تو و او هست یک چیزکه در وحدت نباشد هیچ تمییز
Гульшан-и раз, глава 33چرا مخلوق را گویند واصلسلوک و سیرِ او چون گشت حاصل؟
Канз аль-хакайик, глава 35دلیل است ای اخی بر حشر و نشرتچنان کت نشر باشد هست حشرت
Гульшан-и раз, глава 42اگرچه خور به چرخ چارمین استشعاعش نور و تدبیر زمین است
Гульшан-и раз, глава 48قدیم و مُحْدَث از هم خود جدا نیستکه از هستی است، باقی دائما نیست
Səadətnamə, 52منشأ اعتزال شد جهنیآنکه میداشت شبهۀ وثنی
Гульшан-и раз, глава 59بت اینجا مظهر عشق است و وحدتبود زنار بستن عقد خدمت
Səadətnamə, 89نیست مفهوم هیچ یک موقوفبر کسی جز حقیقت موصوف
Səadətnamə, 103در جهانی که خالی از ستم استسبب فعل و غایتش بهم است
Səadətnamə, 118کودکی دید عکس خود در آبزان بترسید و بانگ زد کای باب
Гульшан-и раз, глава 1به نام آن که جان را فکرت آموختچراغ دل به نور جان برافروخت
Канз аль-хакайик, глава 3چه نیکو گفت آن پیر سخندانبدان عامی سرگردان و حیران
Гульшан-и раз, глава 4مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر