Махмуд Шабистари
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بونجیب آنکه بود شیخ مهینچونکه کردی به سالکی تلقین
Səadətnamə, 97نسبت فعل را به مظهر و سازکسب خوانند بر طریق مجاز
Səadətnamə, 102پشّهای رفت بر درخت چنارگفت خواهم که بر پرم هشدار
Səadətnamə, 107«ثبّت العرش» خود جهانی هستتا تو نقشی بر او توانی بست
Səadətnamə, 108گفت بابا فرج حدیث تمامچونکه کردش سؤال خواجه امام
Səadətnamə, 109پیشتر از جهان خدای لطیفجوهری آفرید پاک و شریف
Səadətnamə, 115مرکز روح عالم اعلاستو آن منزّه ز شیب وز بالاست
Səadətnamə, 117امر معروف خصلتی است شریفلیک از مشفق نظیف لطیف
Səadətnamə, 119بر رهی میگذشت شیخ مهینسعد دین حمویه با تمکین
Səadətnamə, 122گیرد از کسب خویش رزق حرامقَدَری، اینت حمق و جهل تمام
Səadətnamə, 128گفت یک روز نازنین خاتونکادمی زاده عاجز است و زبون
Гульшан-и раз, глава 4مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر
Гульшан-и раз, глава 6کدامین فکر ما را شرط راه است؟چرا گه طاعت است و گه گناه است
Канз аль-хакайик, глава 9ز خشم و شهوت و از حرص و کینهتهی کن ای پسر امروز سینه
Канз аль-хакайик, глава 16یکی جم نام وقتی پادشا بودکه جامی داشت کان گیتینما بود
Гульшан-и раз, глава 18بدان اوّل که تا چون گشت موجودکز او انسانِ کامل گشت مولود
Канз аль-хакайик, глава 19چو موسی باز میگردید از طوردر آن وادی سیاهی دید از دور
Канз аль-хакайик, глава 20چو تسبیح از خواهر این اسرار بشنودبزد یک نعره و بر دار شد زود
Гульшан-и раз, глава 21تبه گردد سراسر مغز بادامگرش از پوست بخراشی گه خام
Гульшан-и раз, глава 23چو نور آفتاب از شب جدا شدتو را صبح و طلوع و استوا شد
Гульшан-и раз, глава 25کسی بر سرِّ وحدت گشت واقفکه او واقف نشد اندر مَواقف
Səadətnamə, 25صابی مشرک ستاره پرستکوز «انعام بل اضل» بتر است
Гульшан-и раз, глава 27مکن بر نعمت حق ناسپاسیکه تو حق را به نور حق شناسی
Гульшан-и раз, глава 29کدامین نقطه را نطق است «اناالحقّ»چه گویی هرزهای بود آن مُزَبّق؟
Гульшан-и раз, глава 30«اناالحقّ» کشف اسرار است مطلقجز از حق کیست تا گوید «اناالحقّ»
Канз аль-хакайик, глава 35دلیل است ای اخی بر حشر و نشرتچنان کت نشر باشد هست حشرت
Гульшан-и раз, глава 40شنیدم من که اندر ماهِ نیسانصدف بالا رود از قعرِ عمّان
Гульшан-и раз, глава 43چه جزو است آنکه او از کلّ فزون است؟طریق جستن آن جزو چون است؟
Гульшан-и раз, глава 46ز تو هر فعل که اوّل گشت صادربدان گردی به باری چند قادر
Гульшан-и раз, глава 47قدیم و مُحْدَث از هم چون جدا شدکه این عالم شد، آن دیگر خدا شد