Мухаммед Хусейн Шахрияр
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کردوداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد
Газель 43چو آفتاب به شمشیر شعله برخیزدسپاه شب به هزیمت چو دود بگریزد
Газель 50شب است و چشم من و شمع اشکبارانندمگر به ماتم پروانه سوگوارانند
Газель 51مسافری که به رخ اشک حسرتم بدوانددلم تحمل بار فراق او نتواند
Газель 64تا دهن بستهام از نوشلبان میبرم آزارمن اگر روزه بگیرم رطب آید سر بازار
Газель 67شب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیزبیا که طعنه به شیراز میزند تبریز
Газель 68اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس
Газель 76تا هستم ای رفیق ندانی که کیستمروزی سراغ وقت من آئی که نیستم
Газель 81شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم
Газель 86گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم
Газель 95مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم
Газель 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Газель 99سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم
Газель 103از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران
Газель 104یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسانتا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان
Газель 110نالد به حال زار من امشب سه تار مناین مایهٔ تسلی شب های تار من
Газель 113تیرهگون شد کوکبِ بختِ همایونفالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من
Газель 116عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او
Газель 123مایه حسن ندارم که به بازار من آییجانفروش سر راهم که خریدار من آیی
Газель 139ز دریچههای چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری
Газель 145نه عقلی و نه ادراکی و من خود خاک و خاشاکیچه گویم با تو کز عزت ورای عقل و ادراکی
Газель 146ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی
Газель 156شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیلرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی
Газель 4سنین عمر به هفتاد میرسد ما راخدای من که به فریاد میرسد ما را
Газель 5زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راولیکن پوست خواهد کَند ما یکلاقبایان را
Газель 16ای جگرگوشه، کیست دمسازت؟با جگر حرف میزند سازت
Газель 30سری به سینه خود تا صفا توانی یافتخلاف خواهش خود تا خدا توانی یافت
Газель 35نه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتکه جانم در جوانی سوخت ای جانم به قربانت
Газель 45کاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدگلرخان را سرِ گلگشت و تماشا باشد
Газель 47صبا به شوق، در ایوان شهریار آمدکه خیز و سر به در از دخمه کن، بهار آمد