Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خاقانی اگر نقش دلت داغ یکی استنانش ز جهان یا ز فلک بینمکی است
Рубаи 30چه آتش و چه خیانت از روی صفاتخائن رهد از آتش دوزخ هیهات
Рубаи 38از هر نظری بولهبی در پیش استما غافل از الاعجبی در پیش است
Рубаи 40خاقانی را دل تف از درد بسوختصبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت
Рубаи 59از عشق لب تو بیش تیمارم نیستکآلودهٔ لبهاست سزاوارم نیست
Рубаи 60گرچه صنما همدم عیسی است دمتروح القدسی، چگونه خوانم صنمت؟
Рубаи 61از خوی تو خستهایم و از هجرانتدر دست تو عاجزیم و در دستانت
Рубаи 66در بخشش حسن آن رخ و زلفی که تو راستیک قسم فتادند چنان کایزد خواست
Рубаи 69آن ماه دوهفته کرده عمدا هر هفتآمد بر خاقانی و عذرش پذرفت
Рубаи 86آن بت که ز عشق او سرم پر سوداستنقش کژ او هیچ نمیگردد راست
Рубаи 95هر روز فلک کین من از سر گیردبر دست خسان مرا زبونتر گیرد
Рубаи 101این چرخ بدآئین نه نکو میگرددزو عمر کهن حادثه نو میگردد
Рубаи 110پیغام غمت سوی دلم میآیدزخمت همه بر روی دلم میآید
Рубаи 121دیدی که نسیم نوبهاری بوزیدما را ز بهار ما نسیمی نرسید
Рубаи 126جانان شد و دل به دست هجرانم دادهجر آمد و تبهای فراوانم داد
Рубаи 130لعلت چو شکوفه عقد پروین داردروی تو چو لاله خال مشکین دارد
Рубаи 137زلف تو بنفشه ار غلامی فرمودزین روی بنفشه حلقه در گوش نمود
Рубаи 142گر بد دارد و گر نکو او داندگر جرم کند و گر عفو او داند
Рубаи 158ای از دل دردناک خاقانی شادغمهای تو کرد خاک خاقانی باد
Рубаи 165خاقانی را آنکه بود سلطان هنرچون شمع بسی نشست بر کرسی زر
Рубаи 184خاقانی رو چو سیر عریان وش باشتو تو چو پیاز و دل پر از آتش باش
Рубаи 203یارت نکند به مهر تمکین ای دلاو نیست حریف، مهره برچین ای دل
Рубаи 204از آتش عشق آب دهانم همه سالدر آب چو آتش به فغانم همه سال
Рубаи 212ز آن نوش کند زهره شراب سخنمکز فرق فلک گذشت آب سخنم
Рубаи 220افغان که ز دل برای سوز آوردمنه ناوک آه سینه دوز آوردم
Рубаи 226بر فرق من آتش تو فشانی و دلمبر رهگذر غم تو نشانی و دلم
Рубаи 232چون پای غم ار ز مجلست بیرونماز دست غمت چو می در آب و خونم
Рубаи 244ای کرده تن و جان مرا مسکن غمدر باغ دلم شکفته شد سوسن غم
Рубаи 245روز از پی هجر تو بفرسود دلمشب در پی روز وصل نغنود دلم
Рубаи 246هر روز در آب دیدهاش مییابمشد ز آتش و آب هر شب خوابم