Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مسکین دلم از خلق وفائی میجستگمره شدهبود، رهنمائی میجست
Рубаи 49نونو دلم از درد کهن ایمن نیستو آن درد دلم که دیدهای ساکن نیست
Рубаи 98خاقانی را که آسمان بستایدای فاحشه زن تو فحش گوئی شاید
Рубаи 129هرکس که ز ارباب عبادت باشدبر چهرهٔ او نور سعادت باشد
Рубаи 169ای داده تو را دست سپهر و دل دهراز بخت تو را تخت و هم از دولت بهر
Рубаи 180ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Рубаи 181ای ماه شب است پردهٔ وصل بسازوی چرخ مدر پردهٔ خاقانی باز
Рубаи 193ای گشته خجل ز آن رخ گلگون گل و شمعوز رشک تو در سرشک و در خون گل و شمع
Рубаи 241دیوانهٔ چنبری هلال تو منمپروانهٔ عنبری مثال تو منم
Рубаи 258گاهی که کنی عهد و وفا با یارانزنهار وفای عهد خود واجب دان
Рубаи 261تا گشت سر کوی مغان منزل منحل گشت به یمن عشق هر مشکل من
Рубаи 270ماها دلم از وصال پر نور بکنمیلی سوی این خاطر رنجور بکن
Рубаи 318از کبر مدار در دل خود هوسیکز کبر به جائی نرسیده است کسی
Рубаи 332از عشق صلیب موی رومی روییابخاز نشین گشتم و گرجی کویی
Кыта 8ضمانش کرد به صد سال عمر و مهر نهادقبالهدار ازل نامهٔ ضمانش را
Кыта 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Кыта 61نسبت از علم گیر خاقانیکه بقا شاخ علم را ثمره است
Кыта 102من که خاقانیم حساب جهانجو به جو کردهام به دست خرد
Кыта 142ای روح صفات اهرمن بندوی نوک سنان آسمان رند
Кыта 145هرکه را غره کرد دولت نیزغدر آن دولتش هلاک رساند
Кыта 217خاقانیا به سائل اگر یک درم دهیخواهی جزای آن دو بهشت از خدای خویش
Кыта 230ای شده .خ... چپِ سلطانخ... راستیّ عالم هم
Кыта 235در چنین علت ای طبیب مرامسهلی تازه ساختی هر دم
Кыта 256با دلم چشم از نهان میگفت کز مرگ عمادتا کی آب چشم پالائی که بردی آب چشم
Кыта 300من که خاقانیم این مایه صفا یافتهامکه به دل در حق بدخواه شدم نیکی خواه
Кыта 320گفتی که سپاس کس مبر بیشکز دهر به بخت نیک زادی
Кыта 341خاقانیا! مسیح دما! زین خراس دهرنانت جوین چراست سخنهات گندمی
Кыта 342باور نکردمی که رسد کوه سوی کوهمردم رسد به مردم، باور بکردمی
Газель 10اری فیالنوم ما طالت نواهازمانا طاب عیشی فی هواها
Газель 39آن کز می خواجگی است سرمستبر وی نزنند عاقلان دست