Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ز باغ عافیت بوئی ندارمکه دل گم گشت و دلجویی ندارم
Газель 272دلا رازت برون نتوان نهادنقدم در موج خون نتوان نهادن
Газель 284ای باد بوی یوسف دلها به ما رسانیک نوبر از نهال دل ما به ما رسان
Газель 288تا مرا سودای تو خالی نگرداند ز منبا تو ننشینم به کام خویشتن بیخویشتن
Газель 296شد آبروی عاشقان از خوی آتشناک توبنشین و بنشان باد خویش ای جان عاشق خاک تو
Газель 297گرچه جانی از نظر پنهان مشورحم کن در خون جان ای جان مشو
Газель 300در عشق داستانم و بر تو به نیم جوبازیچهٔ جهانم و بر تو به نیم جو
Газель 301بستهٔ زلف اوست دل، ای دل از آن کیست اوخستهٔ چشم اوست جان، مرهم جان کیست او
Газель 323خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
Газель 330زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی
Газель 337تا حلقههای زلف به هم برشکستهایبس توبههای ما که به هم درشکستهای
Газель 344گر زیر زلفبند او باد صبا جا یافتیصد یوسف گم گشته را در هر خمی وایافتی
Газель 345چه کردم کاستین بر من فشاندیمرا کشتی و پس دامن فشاندی
Газель 357بانگ آمد از قِنینه کهآباد بر خرابیدریاب کار عشرت گر مرد کار آبی
Газель 358دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتینه خاک تو شدم از من چه گام باز گرفتی
Газель 363زین نیم جان که دارم جانان چه خواست گوئیکرد آنچه خواست با دل از جان چه خواست گوئی
Газель 365هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری؟یا راستتر ز قد تو باشد صنوبری؟
Газель 371گر نه تو ای زود سیر تشنهٔ خون منیبا من دیرینه دوست چند کنی دشمنی
Газель 378هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزیهر لحظه به هر چشمی شور دگر انگیزی
Газель 380ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بریچون نور دل نماند برون راه چون بری
Газель 386گویم همه دل منی و جانیمانم به تو و به من نمانی
Газель 391دلم خاک تو شد گو باش من خون میخورم باریز دست این دل خاکی به دست خون درم باری
Газель 392اذا ما الطیر غنت فیالصباحِاجب داعی معاطاة الملاحِ
Газель 394ما انصف ندمانی لو انکر ادمانیفالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
Касыда 2کار من بالا نمیگیرد در این شیب بلادر مضیق حادثاتم بستهٔ بند عنا
Касыда 16ای رای تو صیقل اختران راافسر توئی افسر سران را
Касыда 32صبح تا آستین برافشانده استدامن عنبر تر افشانده است
Касыда 45دست درافشان چو زی تیغ درفشان آوردنسر گردون را به خوان تیغ مهمان آورد
Касыда 46صبح چون زلف شب براندازدمرغ صبح از طرب پر اندازد
Касыда 51خوی فلک بین که چه ناپاک شدطبع جهان بین که چه غمناک شد