Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بس بس ای طالع خاقانی چندچند چندش به بلا داری بند
Касыда 64صبح خیزان کاستین بر آسمان افشاندهاندپای کوبان دست همت بر جهان افشاندهاند
Касыда 70صبح خیزان کز دو عالم خلوتی برساختندمجلسی بر یاد عید از خلد خوش تر ساختند
Касыда 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Касыда 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Касыда 78راز دلم جور روزگار برافکندپردهٔ صبرم فراق یار برافکند
Касыда 83به جوی سلامت کس آبی نبیندرخ آرزو بینقابی نبیند
Касыда 85آمد بهار و بخت که عشرت فزا شوداز هر طرف هزار گل فتح وا شود
Касыда 87سر چه سنجد که هوش می بشودتن چه ارزد که توش می بشود
Касыда 88نه دل از سلامت نشان میدهدنه عشق از ملامت امان میدهد
Касыда 89در کفم نیست آنچه میبایددر دلم نیست آنچه میشاید
Касыда 104ای عندلیب جانها طاووس بسته زیوربگشای غنچهٔ لب بسرای غنهٔ تر
Касыда 124صبح هزار عید وجود است جوهرشخضر است رایتش، ملک الموت خنجرش
Касыда 130ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم
Касыда 134ای شحنهٔ شش جهات عالمدر چار دری و هفت طارم
Касыда 173سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختنگوهر دل را ز تف مجمر غم ساختن
Касыда 174ناگذران دل است نوبت غم داشتنجبهت آمال را داغ عدم داشتن
Касыда 191ای تیر باران غمت، خون دل ما ریختهنگذاشت طوفان غمت، خون دلی ناریخته
Касыда 196دور فلک ده جام را از نور عذرا داشتهچون عده داران چار مه در طارمی واداشته
Касыда 211صبحدم آب خضر نوش از لب جام گوهریکز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری
Касыда 223چون صبحدم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی
Рубаи 11از من شب هجر میبپرسید حبابدریای غمم کدام آرام و چه خواب
Рубаи 18از عشق بهار و بلبل و جام طربگل جان چمن بود که آمد بر لب
Рубаи 42داغم به دل از دو گوهر نایاب استکز وی جگرم کباب و دل در تاب است
Рубаи 44گر سایهٔ من گران بود در نظرتمن رفتم و سایه رفت و دل ماند برت
Рубаи 45سلطان ز در قونیه فرمان رانده استبر خاقانی دُر قبول افشانده است
Рубаи 58با یار سر انداختنم سود نداشتدر کار حیل ساختنم سود نداشت
Рубаи 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Рубаи 94استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد
Рубаи 105تا در لب تو شهد سخنور باشدنهشگفت اگر شهد تب آور باشد