Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبرسیماب آتشین زد در بادبان اخضر
Касыда 124صبح هزار عید وجود است جوهرشخضر است رایتش، ملک الموت خنجرش
Касыда 130ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم
Касыда 134ای شحنهٔ شش جهات عالمدر چار دری و هفت طارم
Касыда 173سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختنگوهر دل را ز تف مجمر غم ساختن
Касыда 174ناگذران دل است نوبت غم داشتنجبهت آمال را داغ عدم داشتن
Касыда 194ماه نو دیدی حمایل ز آسمان انگیختهاختران تعویذ سیمین بیکران انگیخته
Касыда 196دور فلک ده جام را از نور عذرا داشتهچون عده داران چار مه در طارمی واداشته
Касыда 211صبحدم آب خضر نوش از لب جام گوهریکز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری
Касыда 223چون صبحدم عید کند نافه گشائیبگشای سر خم که کند صبح نمائی
Рубаи 11از من شب هجر میبپرسید حبابدریای غمم کدام آرام و چه خواب
Рубаи 42داغم به دل از دو گوهر نایاب استکز وی جگرم کباب و دل در تاب است
Рубаи 44گر سایهٔ من گران بود در نظرتمن رفتم و سایه رفت و دل ماند برت
Рубаи 64تب کرد اثر در گل عنبربارتاینک خوی تب نشسته بر گلزارت
Рубаи 94استاد علی خمره به جوئی داردچون من جگری و دست و روئی دارد
Рубаи 105تا در لب تو شهد سخنور باشدنهشگفت اگر شهد تب آور باشد
Рубаи 112توفیق رفیق اهل تصدیق شودزندیق در این طریق صدیق شود
Рубаи 115درد سر مردم همه از سر خیزدچون یافت کله درد قویتر خیزد
Рубаи 134بخت ار به مراد با توام بنشاندگردون ز توام برات دولت راند
Рубаи 135روزی فلکم بخت بد ار باز آرداز این دل گم بوده خبر باز آرد
Рубаи 136معشوقه ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Рубаи 143گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَردتب دوش تن مرا بیازرد به درد
Рубаи 149ای کشته مرا لعل تو مانند بسدوی کشته به دندان بسد عاشق صد
Рубаи 157چون زاغ سر زلف تو پرواز کنددر باغ رخت به کبر پر باز کند
Рубаи 213دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم
Рубаи 234کشتند مرا کز تو پراکنده شومغم نیست اگر بر درت افکنده شوم
Рубаи 243دود افکن را بگو که بس نالانمدودی بر شد که دودگین شد جانم
Рубаи 255بس کور دل است این فلک بیسر و بنزان کم نگرد به صورت آرای سخن
Рубаи 259ای دل چو فسردهای غمی پیدا کنوی غنچه تو داغ ستمی پیدا کن
Рубаи 265تا رخت بیفکند به صحرا دل منسرمایه زیان کرد ز سودا دل من