Müşfiqin oğlu
Moskvada Müşfiq gecəsində hörmətliƏziz Şərif məni qucaqlayıb Müşfiqin oğlunaoxşatdı, dedi ki, atana necə oxşayırsan, bilməzdimonun oğlu sağdır... Bu sözlər o vaxtdan,şeir olunca, ürəyimdə dolaşırdı.Müəllif
Dindim, qulağına tanış gəldi səs,güldüm, bu gülüşüm saxladı onu.Dayandım – duruşum, baxdım – baxışım,yeridim – yerişim saxladı onu.
Müşfiqdən danışır bütün bir ölkə,ürəyi doluyuq, Əziz müəllim.Mən yox, şerimizin bir nəsli bəlkə,Müşfiqin oğluyuq, Əziz müəllim.
Hər axşam qoynunda bir səhər yatır,səhərsiz, dünyanın üzü gülməmiş.Bizim sinəmizdə cilidlər yatır,hələ vərəqlərə köçürülməmiş.
Yaş ötür, dəyişir daha nəslimiz,yenidən söz verir zaman Müşfiqə.Ata gözüylə də baxmalıyıq bizoğlumuz yaşında qalan Müşfiqə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/neriman-hesenzade-musfiqin-oglu
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
himn*Hər millətin, hər torpağın öz adı var, öz ünvanı,
ƏbədiyyətZərifa Əliyevanın xatirəsinə*Sükut içindədi muzey qəbristan,
“Ağlağan”“Yandıran bilirdim, yanan bilirdim,*Mən belə ağlağan bilməzdim səni”.*
Dərddi ki, dərdlinin yoxdu yiyəsiSənin dərdin alım, “nisyə dərd” dedin,gözündən oxudum: çəkənə yazıq!
Стихи других поэтов
Könül, gəl sevmə xublarıƏzəlcə bay edər səni
Hay mədədÇox çalışdım, mətləbimə çatmadımArzu mənim canda qaldı, hay mədəd
GörəndəKönlüm tutulur hali-müsəlmanı görəndəBu növ övzai-pərişanı görəndə
Xırçın qızDeyirdi ki: – Məsud olmaq mənim böyük diləyim.Yaşamaqdan yalnız budur son qayəm, son istəyim.