Sənin
Dünyadan nə qədər Ariflər gedib,Hələ çox cavandı Arifin sənin.Xoş gündə, dar gündə sənə arxaydı,Könlünə hayandı Arifin sənin.
Amansız əlini uzatdı kədər,Çəkdiyin əməyin getdi çox hədər.Davamsız olurmuş körpə sərvlər,Əziz, mehribandı Arifin sənin.
Neyləyək, vəfası budur dünyanın,Alışıb yanmasın daha qoy canın.Gələcək günüydü Azərbaycanın,Özü bir cahandı Arifin sənin.
Mənim bir arzumu salıb yadına,Sözdən bir abidə ucalt adına.Qoy şair ilhamı çatsın dadına,Nə yaxşı oğlandı Arifin sənin.
Yurdumun gəncini təsvirə başla,Nurlu xəyalları işıqlar saçsın.Səni incitdimsə məni bağışla,Axı şirin candı Arifin sənin.7-8 aprel, 1977
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nigar-refibeyli-senin
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О мудрости
Yenə qanla dolmuş afaqın,Canavar gözlərində kin parlar.
Uşaqdır ("Ay başı daşdı kişi, dinmə, uşaqdır uşağım!")Слушай, муж, оставь ребенка! Он еще у нас малыш!Пусть сынишка сквернословит, он еще у нас малыш!
Xudu Məmmədovun xatirəsinəOna vaxtsız əcəl vermədi aman,Yandı ulduz kimi tez batmaq üçün.
Nə bilsinAy üstə, gün üstə söyləyən aşıq,Türkünü bilməyən, farsı nə bilsin.