Сокровищница тайн, глава 17
Что такое маснави?
Маснави: длинная поэма, где каждый бейт рифмуется внутри себя; обычно эпос или повесть.
باد، نقاب از طرفی برگرفتخواجه سبک عاشقی از سر گرفت
گل نفسی دید شِکَر خندهایبر گل و شِکَّر نفس افکندهای
فتنه آن ماهِ قصبدوختهخرمنِ مه را چو قصب سوخته
تا کمر از زلف زره بافتهتا قدم از فرق نمک یافته
دیدن او چون نمکانگیز شدهر که در او دید نمکریز شد
تا نمکش با شکر آمیختهشِکَّر شیریننمکان ریخته
طوطی باغ از شکرش شرمسارچون سرِ طوطی زنخش طوقدار
زان زنخِ گِردِ چو نارنج خوشغبغب سیمین چو ترنجی به کش
مستنوازی چو گلِ بوستانتوبهفریبی چو مُلِ دوستان
لب طبریوار طبرخون به دستمغز طبرزد به طبر خون شکست
سرخ گلی سبزتر از نیشکرخشک نباتی همه جلابتر
خال چو عودش که جگرسوز بودغالیهسای صدف روز بود
از غم آن دانهٔ خال سیاهجمله تن خال شده روی ماه
جزع ز خورشید جگر سوزترلعل ز مهتاب شب افروزتر
از بنه دل که به فرسنگ داشتراه چو میدان دهن تنگ داشت
زان دل سختش که جگرخواره گشتبر جگر من دل من پاره گشت
لب به سخن خنده، به شِکَّر خوریرخ به دعا، غمزه به افسونگری
بسته چو حقه دهن مهرهدارراهگذر مانده یکی مهرهوار
عشق چو آن حقه و آن مهره دیدبوالعجبی کرد و بساطی کشید
کیسه صورت ز میانم گشادطوق تن از گردن جانم گشاد
کار من از طاقت من درگذشتکآب حیاتم ز دهن برگذشت
عقلِ عزیمت گر ما دیو دیدنقره آن کار به آهن کشید
دل که به شادی غم دل میگرفتچشمه خورشید به گل میگرفت
مونس غمخواره غم وی بُوَدچارهگر میزده هم می بُوَد
ای به تبش ناصیت از داغ منبیخبر از سبزه و از باغ من
سبزه فلک بود و نظر تاب اوباغ سحر بود و سرشک آب او
وانکه رخش پردگی خاص بودآینهٔ صورت اخلاص بود
بسکه سرم بر سر زانو نشستتا سر این رشته بیامد بدست
این سفر از راه یقین رفتهامراه چنین رو که چنین رفتهام
محرم این ره تو نهای زینهارکار نظامی به نظامی گذار
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nizami-sirler-xezinesi-17
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
«Дай руку, сын, прощай, пока не поздно.Смой пыль мою хотя бы влагой слезной,
Лейли и Меджнун, глава 32Однажды от охотника, что вышелНочной порою, брань Меджнун услышал:
Лейли и Меджнун, глава 33Однажды он опять явился к НедждуИ увидал на старых свитках, между
Лейли и Меджнун, глава 34رخشنده شبی چو روز روشنرو تازه فلک چو سبز گلشن
Стихи других поэтов · О природе
Ta cəmalın rütbəsin, ey şux, idrak eylədi,Rəşkdən gülşəndə gül pirahənin çak eylədi.
DağlarEy ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar
Müstəzadای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
GəlinSaldı ol qönçə dəhanın məni sevdaya gəlin,Necə ki gül yanağı bülbülü qovğaya gəlin,