Adəm gedim insan gilə
Küsmüsən canandan, ey can, dur gedək canan gilə,Bir də heç vaxt olmayaq mehman, şəbi-hicran gilə.
Kim qapım sidq ilə açmış, canı qurban etmişəm,Kim döyübdür məkr ilə, göndərmişəm heytan gilə.
Dərdimi izhar qılmaqçün bir adəm tapmadım,Çox soraq etdim, dedi, adəm gedib insan gilə.
Kaş əzəl gündən görəydim çərxi-dövranın üzün,Ayrılıb ondan gedərdim, özgə bir dövran gilə.
Çox gəlib imkan bizə, tez əl verib əldən çıxıb,Bir məqamın tutmuram, lövbər salım imkan gilə.
Giromə bu meydanə ki, meydan şəhid meydanıdır,Yağdırıb meydan oxu, meydanı sür, meydan gilə.
Bir əsirəm gözlərim həsrət dağından yol çəkər,Çəkdiyim yolnan qəsas almağa gəl düşman gilə.
«Biz sizi xəlq eylədik», pərvərdigarım ta dedi,Surə-surə, ayə-ayə, qalxaram Sübhan gilə.
Həqq verən nemətlər icrə, sözdür ən qiymətlisi,Çox şükürlər ki, o da, sel tək yağar Pünhan gilə.
4 aprel 1997. Bakıf
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/punhan-adem-gedim-insan-gile
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Sən fələkdən qorx, ətəkdən tök daşı türkmənbaşı,Öylə bilmə dahi sənsən, biz naşı türkmənbaşı.
Çəkirlər dalaVaxtı verirlər qabağa əlbəəl,Amma güzaranı çəkirlər dala.
Boynuna böhtan ataqİş vuraq, dinc durmayaq, iş vurmaq üçün can ataq,Xəlqə kim imdad edirsə biz ona hədyan ataq.
Altımız üstdən bilinirAdamın yaxşısı yaxşı, pisi pisdən bilinir,Necə ki, düz cavabın qiyməti testdən bilinir.
Стихи других поэтов · О судьбе
Ürəyim nəzilib, qəlbim əzilib,Atadan - anadan aralı qaldım.
Kimdə varEy fələk sənin əlindən bu sitarə kimdə var,Mənim təki sinə dağlı, bəxti qarə kim də var.
Çığalı müxəmməs: Ey şux mənim yar, vəfadar imsən sənEy şux mənim yar, vəfadar imsən sən,Dil gülşəni, həm qönçeyi-gülzar imsən sən,
Bir günKönül, ara dostlarını,O da səni gəzər bir gün.