Səni sevən qadın, sən sevən qadınBütün qadınlardan səni qısqanır.Elə zənn edir ki, çəkilcək adınŞəhərin qızları od tutub yanır.

Elə zənn edir ki, sahilə çıxan,Balkonda dayanıb küçəyə baxanGəlinlər dəlidir sənin dərdindən;Mavi ekrandakı qadın xanəndə

Oxuyub, rəqs edib hərdən güləndəÜrəyindən keçən sən olmusan, sən...

Sonra da söyləyir: “Fikir vermişəm,Özün də deyilsən az aşın duzu.Bir qadın üzünə irişsə, o dəmOlursan önündə aciz bir quzu.Səni bu halətdə çox görmüşəm, çox,Özümü asmaqdan başqa çarəm yox...”

Pozulur büsbütün halı-övqatı,İndi gəl həll elə bu müşkülatı.

Deyirsən: “ay balam, bu mənim yaşım,Bu mənim tükləri seyrələn başım,Mən kimə gərəyəm, kim mənə gərək,Sən canın, bir toxta, sakit ol, görək...”

Hıçqırıb-hıçqırıb susur... nəhayət,Boynuna sarılır gözündə şəfqət.Sonra məzlum-məzlum üzünə baxır...Keçir illər, aylar, günlər beləcə –Gah dolu yağdırıb, şimşək tək çaxır,Sözü sapa düzür gah incə-incə.

Onunla ömr edən dözümlü fildir,Onsuz yaşamaqsa... mümkün deyildir!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов