Dəniz nağılı
Balıqların donuq bəbəklərindəsızlar ulduzların yuxusuzluğu.Bəlkə də, göylərin ətəklərindəTanrı özü əkib bu ulduzluğu.
Dəniz göyə baxar div iştahıyla,dəniz dalğa-dalğa göyə yeriklər.Balıqlar dırmaşıb ay işığıyla,göydə ulduzları dənləyəcəklər.
Gecənin qəribə qəribliyindədənizə göylərdən balıqlar düşər.Sonsuz üfüqlərin göy ipliyindənxırdaca-xırdaca yumaqlar düşər.Bir qoca kapitan baxar qayadan,dəniz -gəmilərsizboş nənni kimi.Dənizsiz darıxar qoca kapitan,səsini itirən müğənni kimi.
Sahil qumlarının ləpir ümidiverilər dalğalar ixtiyarına.Bir tənha gəminin bir tənha fitiçırpılar qağayı qanadlarına.
Qoca kapitanın son nəfəsiyləağrısı-acısı canından çıxar.Balıqlar oxuyar titrək səsiylə,sudan yarıbalıq xanımlar çıxar.
Uzadar əlini dəniz qızına...Donuq bəbəkləri şüşələnəndə -Birdəngözlərində bir dəniz sınar,Sınar xəstəxana şüşələrində...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/ramiz-rovsen-deniz-nagili
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Bir məst olmuş yağıya mən,Oldum yalvara yalvara
GörünməzNazənin gözəllər seyrə gedirlər,Ol mahi-tabanım hani görünməz,
Mən sizi bir daha görə bilməsəmMən sizi bir daha görə bilməsəm,Xatirəmi əziz saxlayın, dağlar,
Xəzərə xitabYenə bu gecə də keçdi yandan,Gözümdə yuxu yox, yenə bidaram.