Söz
Ey söz, nola dersəm sənə xürşidi-səmavat,Səndən alıyor nurü ziyayi həmə zərrat.
Bir nuri-həqiqətsən, edib həq səni nazilKim, bəxş edəsən gülşəni-nasütə füyüzat.
Gəh lövhdə məstur, qələmdən gəhi cari,Gəh ərşdə misbah, gəhi fərşdə mişkat.
Sübhi-əzəlidən uzun etdikdə təcəlli,Məhv oldu cəhanı bürüyən dudeyi-zülmat.
Olmuş bütün ərbabi-nəzər aşiqi-hüsnün,Təniri-üsyan eyləyir ərbabi-kamalat.
Bir möhibəyi-lütfi xudasən ki, həqiqət,Insanlar edir zatın ilə fəxrü mübahat.
Sərkəşləri həp taətə məcbur ediyorsan,Təsiri-nüfüzünla ərir sanki cəmadat.
Ey bariqeyi-fikr, əya leməyi-vicdan!Ey şəşəeyi-qəlb, əya nuri-xəyalat!
Növi-bəşərə tərbiyə bəxş olduğun üçün -Gər dənsə səzadır sənə ümmul-ədəbiyyat.
Sənsən füsəhayi-ərəbı eylədin ilzam,Izhar bəlağətlə, əya nuri-məqamat.
Vicdanü dili-Sabirə nəşr eylə füyuzin,Ta kim, bitə könlündə rəyahini-kəmalat.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabir-soz
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
«Не дылда он и не плюгав,Он духом мертв, а телом здрав,
Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Bir bəhanə əldə ünvan etməli bundan sora!Büsbütün məxluqə e’lan etməli bundan sora!
Qəmü möhnət füzun olduОт горя свет померк дневной:Дубина, знать, тому виной!
Qəmü möhnət füzun olduYetər, canım, çəkil get, etmə çox təbxiri-hürriyyət!Bizim qazqanda hərgiz oynamaz kəfkiri-hürriyyət!