Dördüncü pərdə
Страница 2 из 3 · 33%
Kim evlənir?
Gövhər
Əliqulu. Özündən otuz yaş cavan bir arvad alır.
Xəlil
Əşi, qoy oturmuşuq...
Qumral
Ata! Ata, bu nə sözdür? Ola bilməz!..
Gövhər
Niyə ola bilmir? Onun toyunda mən ortadan çıxmayacağam, doyunca oynayacağam. Nişan-zad aparmısan? (Barmağından üzüyü çıxardıb, ona verir) Al, bu da təzə gəlinin üzüyü. Bu saat paltar da gətirərəm.
Əliqulu
Dayan görək, ay canım, heç nə gətirmə!
Gövhər
Yox, niyə? Mənimçün bundan əziz gün olar? Ay Xəlil, Əliqulu evlənir, nə durmusan? Hərəkət eləsənə!..
Xəlil
Düz deyirsən, bacı, sevinmək lazımdır. Hurray, əl çalın, toydur!
Gövhər
Qızım, sən niyə mat qalmısan? Bundan sonra iki anan olacaq, sevinsənə!
Qumral
Ata, bunlar nə danışarlar?
Xəlil
Mübarək olsun, mübarək olsun! (Əliqulunu qucaqlayıb öpür)
Əliqulu
Canım, siz məni hoydu-hoyduya götürmüsünüz, nədir?
Gövhər
Niyə, xeyir işdə ağlamazlar ki? Sevinərlər, gülərlər... Bu saat qırmızı paltarımı da geyəcəyəm.
Xəlil
Gedim, qoyunu kəsim?
Gövhər
Kəs, zurnaçı da çağır! Bu gün bütün şəhərə səs salaq: Əliqulu evlənir!
Əliqulu
Çığırma, eyibdir, qonşular eşidər.
Gövhər
Qoy eşitsinlər! Özüm bu saat hamısına xəbər verəcəyəm.
Əliqulu
İşə düşmədik? Qəribə xasiyyətiniz var, bir kəlmə söz demək olmur. Adamı biabır eləyirsiniz. (Başı alovlu çıxır).
Xəlil (onun arxasınca)
Mübarək olsun, mübarək olsun!..
Gövhər (Qumrala)
Çağır o oğlanı bura!
Qumral
Ana, Kamalın heç bir işdən xəbəri yoxdur.
Gövhər
Çağır!
Xəlil (yan otağın qapısını açır)
Gəl bura, görək!
Kamal gəlir.
Gövhər (Kamala)
Deməli, sən bizimlə ikibaşlı qohum olmaq istəyirdin? Qohumunu Əliquluya verib, qızını özün almaq istəyirdin?
Kamal
Başa düşmürəm.
Xəlil
Bu saat səni başa salım. Nazlı xanım Əliquluya ərə gedir!
Kamal
Bu nə cür ola bilər? Onun ki, əri var, Xəlil dayı. O ki, mənim əmim oğlunun arvadıdır.
Xəlil
Yəqin bir yolunu tapıb da.
Qumral
Biabırçılıq!
Kamal
Mən bu saat gedirəm onlara. (Gedir)
Gövhər Qumralı qucaqlayıb, hönkürtü ilə ağlayır. Səhnə qaranlıqlaşır.
Beşinci şəkil
Hadisə pərdənin qabağında gedir. Rövşən gəlib telefon budkasına girir, haraya isə təcili zəng eləməyə başlayır. Bu zaman Yasəmən bir tərəfdən, Nazlı o biri tərəfdən səhnəyə çıxırlar. Rövşən cəld budkanın içində gizlənir.
Yasəmən
Nazlı, nə yaxşı rastlaşdıq! Sizə gəlirdim. Bəs, Rövşən hanı?
Nazlı
Yenə küsüb. Dünən bulvarda acıq eləyib gedəndir, tapa bilmirəm. Təqsir səndədir. Yasəmən, axı dedim ki, onu başa sal!
Yasəmən
Başa salmaq olur ki... Sən gözündən gedən kimi alışıb-yanmağa başlayır. Bu saat zəng eləyib onu taparam. (Telefon budkasına yaxınlaşır, Rövşəni görür) Rövşən, buradasan? A Nazlı, ərin gör harada gizlənib! Gəlin buradaca, tamaşaçıların qabağındaca barışın.
Nazlı
Mən küsməmişəm ki.
Rövşən
Mən küsmüşəm. Məktub yazanla, Əliqulu ilə sevişdiklərini öz gözümlə gördüm. (Yasəmən ilə Nazlı gülürlər) Niyə gülürsünüz? Özün dedin ki, güclə bu kişini yola gətirirəm.
Nazlı
Elçilik eləyirdim də...
Rövşən
Nə elçilik? Məni azdırma, həqiqəti indi başa düşmüşəm.
Yasəmən
Sənin həqiqətdən bu qədər uzaq vaxtın olmayıb.
Nazlı
Rövşən, bu saat mən səni iki kəlmə ilə başa salım. Əmin oğlu Kamal o gördüyün kişinin qızını istəyir. Mən elçilik elədim, razılığını aldım.
Yasəmən
Biz hamımız bu işdə iştirak eləyirdik.
Rövşən
Bəs mənə nə üçün demirdin?
Nazlı
Vaxt oldu ki? Biz barışan kimi, bu yandan da Əliqulu kişi gəlib çıxdı. Tez Yasəmənin qulağına pıçıldadım ki, Rövşənin başını qarışdır. (Gülürlər)
Rövşən
Bəs, sənə məktub yazan o deyil?
Nazlı
O kişinin hay-hayı gedib, vay-vayı qalıb, qadınlara məktub yazan vaxtıdır?
Rövşən
Qocalığına nə baxırsan? Dəyirman xoruzu kimidir.
Nazlı
Nədirsə, mənim vəzifəm onun razılığını almaq idi, yerinə yetirdim.
Yasəmən
İndi barışın ki, toyda dilxorçuluq olmasın.
Rövşən
Yəni düz deyirsiniz?
Yasəmən
Məni yalan danışan görmüsən?
Rövşən
Bağışla, Yasəmən, onu o qədər istəyirəm ki, tükü tərpənəndə küləklə vuruşmağa hazıram.
Nazlı
Küləklə neyləyirsən elə, amma mənimlə işin olmasın.
Yasəmən
At, bu qısqanclığı, Rövşən, özünü gülünc eləmə, birkərəlik at!
Rövşən
Deyirsən atım?
Yasəmən
At!
Rövşən
Atdım, qurtardı!
Yasəmən
Bu cür təmiz qadını da qısqanarlar?
Nazlı
Eh, a Yasəmən, qədrimizi bilən kimdir?
Rövşən
Üzr istəyirəm, Nazlı bağışla!
Nazlı
Yüz dəfə bağışlamışam, bu da yüz birinci olsun.
Rövşən
Sən mənim nazlı-duzlu arvadımsan.
Nazlı
Sən də mənim Rövşənimsən, dovşanımsan. İndi dovşan can, get, bir böyük dəstə gül bağlatdır, biz də evdə hazırlaşaq. Toy üçün nə lazımdırsa, əmin oğlu gətirib qoyub bizə.
Yasəmən
Tez ol, ha, axşama az qalır.
Rövşən
Quş kimi uçuram.
Yasəmən və Nazlı gedirlər. Rövşən bu biri tərəfdən yollananda Kamal qabağına çıxır. Kamal çox bikefdir.
Rövşən
Əmioğlu! Yenə gizlin-gizlin işlər görürsən?
Kamal
Əmioğlu! Bu saat eləyəm ki, bıçaq vursan, qanım çıxmaz.
Rövşən
Niyə? Nə olub ki, əmioğlu?
Kamal
Qaş qayıran yerdə vurub göz çıxartmışam.
Rövşən
Yoxsa, Əliqulu yenə razı deyil?
Kamal
Bağışla məni, Rövşən, onlar bir-birilə tanış olan gün, dağılaydı!
Rövşən
Açıq danış görüm, nə olub?
Kamal
Mən evlənməkdənsə, Əliqulu evlənir...
Rövşən
Onun arvadı yox idi, bəyəm?
Kamal
Var, niyə yoxdur? Arvadını boşayıb, tələsik toy eləyir.
Rövşən (gülür)
Elə şey olmaz canım! Daha sən niyə bikef olursan? Xalqın bir qayınanası olanda, səninki iki olacaq.
Kamal
Bilirsən, kimi alır?
Rövşən
Yox.
Kamal
Nazlını.
Rövşən
Hansı Nazlını?
Kamal
Bizim Nazlını.
Rövşən
Mənim arvadımı?
Kamal
Aha...
Rövşən (qəhqəhə ilə gülür)
Kamal, qızdırmalısan, nədir? Mən Nazlı ilə elə bu dəqiqə görüşdüm, biz ömürlük barışdıq.
Kamal
Elə bu dəqiqə Əliqulu kişi arvadını boşadı, özü də dedi ki, Nazlını alıram.
Rövşən
Bəlkə, özü tək bu qərara gəlib?
Kamal
Axşam toylarıdır... Nazlı razılıq verib, danışıblar.
Rövşən
Əşi, yalandır.
Kamal
Ay əmioğlu! Bu boyda da yalan olar? Orada bir haray var ki, gəl görəsən.
Rövşən
Bəs mənə dedi ki, gül al gətir.
Kamal
Qadın hiyləsidir də, öz toyunun gülünü də sənə aldırır.
Rövşən
Bu nədir, xəyanət? Bu boyda da ikiüzlülük olar? Fikrimə min söz birdən gəlir. Heç bilmirəm hansını əvvəl deyim?
Kamal
Əmioğlu, sənə nə olub?
Rövşən
Elə bil min arı girib, başımda vızıldayır.
Kamal
Rövşən, sakit ol!
Rövşən
Yenə min dənə pişik girib ürəyimi cırmaqlamağa başladı.
Kamal
Rövşən, özünə gəl, Rövşən! (Səhnədən çıxırlar)
Pərdə açılır. Əliqulunun evi. Otaq şkaflar vasitəsi ilə iki hissəyə bölünüb. Bir tərəfdə Gövhər kefsiz oturub. Əliqulu bir kişi ilə öz tərəfinə gəlir.
Əliqulu
Bax, evi tanıdın ki, yol da həyətdəndir. Axşam iyirmi beş nəfərlik yemək hazırla. Subaylıq belədir də... Gərək qonaqlarına yeməyi restorandan gətirdəsən. İndi tez get, nə lazımdır, düzəlt.
Əliqulu o adamı ötürüb geri dönür, otağı sahmana salmağa başlayır. Bir nəfər əlində qarmon, Gövhər tərəfdən içəri girir.
Qarmonçu
Əliqulunun evi buradır?
Gövhər
Xeyr, qardaş, bura deyil.
Qarmonçu
Necə bura deyil? Mənə bu ünvanı veriblər. Qarmonçalanam. Tapşırıblar ki, tez gəl – toydur.
Gövhər
Toy otağın o biri tərəfindədir.
Əliqulu
Hə, mən burdayam, ay qarmonçalan, şkafların arasından gəl bura.
Gövhər
Burdan keçmək olmaz. O otağın yolu həyətdəndir.
Əliqulu
Belə qonşuluq olmaz, ay bacı, mənim qonağıma sən burdan yol verməlisən, ya yox? (Qarmonçuya) Gəl, qorxma, gəl!
Gövhər
Yox, olmaz! Burdan yol yoxdur, həyətdən get.
Qarmonçu
Biri deyir: gəl, o biri deyir: get. Dava-mərəkəyə düşmədik!..
Qarmonçu gedir. Əliqulu tərəfdən Səfər içəri girir.
Səfər
Əliqulu, bəd xəbər, Əliqulu!
Əliqulu
Çığırma, yavaş danış görək, nə olub?
Səfər
Nazirlikdən əmriniz gəldi. Sizi işdən götürdülər. Müavininiz də o dəqiqə mənim əmrimi verdi. (Əliqulu bərkdən gülür) Nə olub? Bu cür xəbərə də gülərlər?
Əliqulu
Doğrudan da, Sıfırsan! Əşi, sən nəyin dərdini çəkirsən? Sabah səhər tezdən Nazanı göndərəcəyəm dayısının yanına.
Səfər
Ağlım bir şey kəsmir.
Əliqulu
Ağıl var ki, kəssin? Hə, bəs bu qarmonçu nə oldu? Pis qonşu sənə nə deyim? Qoymadı kişi buradan gəlsin. Yəqin yolu tapmır, gedək, onu gətirək.
Çıxırlar. Səhnə arxasından musiqi səsi eşidilir. Qumral, Gövhər və Xəlil səsə gəlirlər.
Gövhər
Yəqin təzəgəlindir. Xəlil, onları geri qaytar. Mənim evim xalxın ayağının altında qalmasın. Qumral, tez ol, bu evdən tamam çıxıb gedək.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabit-rehman-eliqulu-evlenir-dorduncu-perde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Üçüncü şəkilPərdə qabağı*
Şirin bülbül1**Elə bir zamandan danışıram ki, böyüklərin xatirəsində çox yaxşı qalıb, kiçiklərin isə heç ağlına gəlməz.
Nəfəs puluƏsgər ağa konyak butulkasını boşaltdıqdan sonra qolunun bütün qüvvəti ilə bağın aşağısına doğru fırlatdı və ayağa durub donuq gözləri ilə o yan-bu yana baxmağa başladı.Uzaqdan qulağına incə bir zarıltı gəldi.
Çiy ətTədarük anbarının müdiri Məmməd Qəribov səhər tezdən yerindən qalxıb tələsik geyinməyə başladı.Arvadı təəccüb qaldı: