شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟بی‌نیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا

چند چون آبِ گُهر باشم گره در یک مقام؟خضر‌ راهی کو، که موجِ خوش‌عنان سازد مرا

می‌گریزم در پناهِ بی‌خودی از خلق، چندخودفروشی بندهٔ این کاروان سازد مرا

خوشتر از کُنجِ دهانِ یار می‌آید به چشمگوشه‌ای کز دیدهٔ مردم نهان سازد مرا

می‌کنم پهلو تهی از قرب، تا کی چون صدفچربی پهلوی گوهر، استخوان سازد مرا

وادی پیموده را از سرگرفتن مشکل استچون زلیخا، عشق می‌ترسم جوان سازد مرا

بخیه از جوهر زنم بر چشم‌شوخ آیینه راچهرهٔ محجوبِ او گر دیده‌بان سازد مرا

جلوهٔ دست و گریبانِ گلِ این بوستانسخت می‌ترسم خجل از باغبان سازد مرا

استخوانم همچو صبح آغوشِ رغبت واکندگر نشانِ تیر، آن ابرو‌کمان سازد مرا

گر‌چه خاکِ راهِ عشقم، می‌خورم خون گر به سهوبادپیمایی طَرَف با آسمان سازد مرا

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب از رازِ دهانِ او نیارم سر برونفکر اگر باریک چون موی میان سازد مرا

Ol qədər qəddim əyib, eşqim kaman eylər məni,Alıb əldən ad-sanım, o, binişan eylər məni.

Qalmışam xalqın pənahında, demə, nahaqdı bu,Tacirin çatsa əli, bil ki, talan eylər məni.

Müşkül işdir keçdiyin səhranı bir də keçməyin,Qorxuram eşqim Züleyxatək cavan eylər məni.

Bu gözəl güllər məni heyran edibdir, qorxuram,Bağiban yanında bu işlər yaman eylər məni.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Qəlbinin sirri nə oldu, bilmədim, Saib, onun,Qorxuram fikrim nəhayət xəstəcan eylər məni.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви