Niçin?
Bən niçin məsti-eşqi-yar oldum?Bu nə xülya ki, bən düçar oldum?Bən niçin böylə dilfikar oldum?Niyə məftuni-zülfi-tar oldum?Niyə bədbəxti-ruzigar oldum?
Mərhəmətsiz mələk, ədalı gözəlGör nələr yapdı bir visala bədəl!Yeni gülmək dilərdi şəmsi-əməl,Ah... pək bəxtiyar idim əvvəl...Bən niçin məsti-eşqi-yar oldum?
Sevərim... Son nəfəsdə inlərkənYenə atmam o nazlı dilbəri bən.O gözəl gözlər, ah... o qönçə dəhən,Çıqmıyor bir dəqiqə fikrimdən,Bu nə xülya ki, bən düçar oldum?
Səhər aşiq o nurun ismətinə,Bayılır pənbə gül təravətinə,Cümlə heyran ikən nəzakətinə,Uyar-uymaz onun məhəbbətinə,Bən niçin böylə dilfikar oldum?
Hər könül bağlı bir vəfakarə,Arıyor dərdi-eşqə bir çarə.Bən niçin böylə qaldım avarə?Niçin uydum o çeşmi-səhharə?Niyə məftuni-zülfi-tar oldum?
Nə olur? Beş dəqiqə ləbbərləb,Yaşasaydıq onunla məsti-tərəb;Of, bilməm ki... Mərhəmət, ya rəb!Bəni qəhr etdi iztirabü təəb,İştə! Bədbəxti-ruzigar oldum.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/cavid-nicin
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Həmşirəzadəm için*Kədərli, sisli bir aqşamdı, ağlıyordu səma;
Türk əsirləriErkək, qadın, əsgər, çocuq, ixtiyar— Əsir — deyə, minlərcə türk övladı:
UyuyorƏsmə, dur! Əsmə, ey nəsimi-bahar!Uyuyor, yari-işvəkar uyuyor.
Verdim o gün ki, zülfi-pərişanə könlümüVerdim o gün ki, zülfi-pərişanə könlümü,Saldı nigar o zülfdə zindanə könlümü.