رتبه عشق و هوس پیش بتان هر دو یکی استخار خشک و مژه اشک فشان هر دو یکی است

گل بی خار در آنجاست به خرمن، ورنهتار گلدسته و آن موی میان هر دو یکی است

به نسیمی ز گلستان سفری می گرددبرگ عیش من و اوراق خزان هر دو یکی است

نشأه لطف دهد خشک و عتابی که تر استسخن سخت تو و رطل گران هر دو یکی است

پیش آن کس که مرا سر به بیابان داده استخرده جان من و ریگ روان هر دو یکی است

سری آن رشته به همتاب ندارد، ورنهپیچ و تاب من و آن موی میان هر دو یکی است

از بصیرت خبری نیست تهی چشمان راسنگ و گوهر به ترازوی جهان هر دو یکی است

چه ضرورت کنی راست به آتش خود را؟پیش این کج نظران تیر و کمان هر دو یکی است

چه خیال است در آیینه مصور گردد؟عکس رخسار تو و صورت جان هر دو یکی است

در خزان سرو چو ایام بهاران تازه استدل چو آزاد شود سود و زیان هر دو یکی است

سخن ماست یکی گرچه دل ماست دو نیمخامه یکدل ما را دو زبان هر دو یکی است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. پیش سروی که به گل رفته مرا پا صائباشک خونین من و آب روان هر دو یکی است

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе