شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست

دهان زخم بود ترجمان تیغ خموشز جوی شیر چو فرهاد جوهرم پیداست

ز ناتوانی من خامه می گزد انگشتکه رگ ز صفحه تن همچو مسطرم پیداست

نشد نهفته ز تن داغهای پنهانمهمان ز گرد، سیاهی لشکرم پیداست

چنان که شمع نماید ز پرده فانوسبرون ز نه صدف چرخ گوهرم پیداست

چو بوریاست ز پهلوی خشک بستر منقماش خواب ز نرمی بسترم پیداست

به غیر موی سر خود مرا کلاهی نیستگذشتن از سر دنیا ز افسرم پیداست

به حلم دوست دلیل است خواب غفلت منبهم نخوردن دریا ز لنگرم پیداست

اگر چه بحر گرانمایه است دایه منهمان غبار یتیمی ز گوهرم پیداست

ز کاسه سر منصور باده می نوشمعیار حوصله من ز ساغرم پیداست

ز گرد خوان فلک زله ای که من بستمچو ماه عید ز پهلوی لاغرم پیداست

نهان چگونه کنم فیض کنج عزلت را؟که فتح باب ز نگشودن درم پیداست

ستاره سوخته ای همچو من ندارد عشقکه روز روشن از افلاک اخترم پیداست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. توان ز گریه من یافت درد من صائبشکوه بحر ز سیمای گوهرم پیداست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине