چراغ خلوت جان روشنایی سخن استبهار زنده دلان آشنایی سخن است

اگر سخن به دل از گوش پیشتر نرسدیقین شناس که از نارسایی سخن است

ز نقطه تخم محبت فشانده در دلهاز نوخطان که به مردم ربایی سخن است؟

چو غنچه سر به گریبان خود فرو بردنگل سر سبد آشنایی سخن است

ز شاهدان معانی جدا شدن سخت استدل دو نیم قلم از جدایی سخن است

مکیدن سر انگشت خامه چون طفلانگواه بی کسی و بینوایی سخن است

ز خنده اش جگر شیر آب می گرددکه را تحمل تیغ آزمایی سخن است؟

زلال خضر، گره در سیاهی ظلماتچو خون مرده ز شرم روایی سخن است

قلم به تیغ ازین راه سر نمی پیچدچه لذت است که در جبهه سایی سخن است

شکست زلف سخن می شود درست از مندل شکسته من مومیایی سخن است

گداییی که به آن فخر می توان کردنمیان اهل سخاوت، گدایی سخن است

گذشت عمر مرا چون قلم درین سوداهمان مقدمه آشنایی سخن است

اگر سکندر از آیینه ساخت لوح مزارچراغ تربت من روشنایی سخن است

کجاست شهرت من پای در رکاب آردهنوز اول عالم گشایی سخن است!

مرا چو معنی بیگانه مغتنم دانیدکه آشنایی من آشنایی سخن است

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. گذاشتی سر خود چون قلم درین سودادگر که همچو تو صائب فدایی سخن است؟

Hansı qəlbdə yandısa, bil ki, çıraqban etdi söz,Söz qanan insanları gülşəndə mehman etdi söz.

Hansı söz ki, dinlədikdə qəlbə təsir etmədi,Bil, təbil tək hay salıb boş yerdə cövlan etdi söz.

Öz qələmin dişləyərsə söz yazan sözdən sarı,O qələm əhlin axırda çox pərişan etdi söz.

Xızrın o abi-həyatı zülmət içrə axsa da,Çün damarlarda axanda sanki tüğyan etdi söz.

Özgələrdən bircə fərqim vardı bu babətdə kim,Hamıdan artıq məni mənada heyran etdi söz.

Kim təvazöhlə dedi qönçə kimi bakirə söz,Belə söz sahiblərin vaxtında xəndan etdi söz.

Mehribanlıq eyləyib mən sözlərə verdim sığal,Quş kimi açdı qanad, göylərdə cövlan etdi söz.

Gərçi İskəndər üçün lövhə qoyuldu qəbrinə,Qəbrimi rövşən edib xalqa nümayan etdi söz.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Çün qələm tək öz başından keçdi Saib söz üçün,Bu səbəbdəndir onu məşhuri-dövran etdi söz.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов