آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست

دستم نمی رسد به گریبان ساحلیزین بحر بیکنار کنارم دل خودست

هر مشکلی که بود گشودم به زور فکرمانده است عقده ای که به کارم دل خودست

چون ماه چارده به سر خوان آفتابپیوسته رزق جان فگارم دل خودست

از دیگران چراغ نخواهد مزار منکز سوز سینه شمع مزارم دل خودست

از شرم نیست بال و پر جستجو مراچون باز چشم بسته شکارم دل خودست

فارغ ز نور عاریه چون چشم روزنمخورشید و ماه لیل و نهارم دل خودست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب به سرمه دگران نیست چشم منروشنگر دو دیده تارم دل خودست

Aləmdə mənim ayinədarım ürəyimdir,Bülbül də mənəm, bağu baharım ürəyimdir.

Özgə çırağın neyləyirəm qəbrimin üstə,Sinəmdə yanan şəmi-məzarım ürəyimdir.

Bir ümmana düşdüm ki, onun sahili yoxdur,Arxam, köməyim, hər havadarım ürəyimdir.

Hər bir düyünü fikr gücüylə açırıq biz,İndi düyünü açmağa varım ürəyimdir.

Olmuş günəşin süfrəsinə ay kimi mehman,Bu süfrədə qiymətli nübarım ürəyimdir.

Çün balu-pər axtarmaq üçün şərmisaram mən,Ov etməmişəm, təkcə şikarım ürəyimdir.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Yorğun bədənimdə tükənibdir daha taqət,Diqqət ilə bax, sürməli yarım ürəyimdir.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе