غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد

زخم از پهلوی من طرف نمایان بربستداغ در سینه من چشم تماشا وا کرد

گریه تلخ مرا خنده او شیرین ساختشعله آه مرا قامت او رعنا کرد

شعله حسن، جگر سوخته ای می طلبیدعشق در هر دو جهان گشت و مرا پیدا کرد

ببر ای باد صبا مژده به طفلان هوسکه در باغ نوی سبزه خطش وا کرد

برو ای زورق بی ظرف حباب از سر اشکموج لنگر نتوانست درین دریا کرد

در هواداری آن زلف کم از شانه مباشکه سر خود همه را در سر این سودا کرد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. صائب این تازه غزل را ز تو هرکس که شنیداز سویداش به مجموعه دل انشا کرد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви