چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

عجبی نیست ز تأثیر نظربازیهاکه دل چشمه خورشید به روزن لرزد

سخن از موی میان و سر زلفش مکنیدمپسندید کز این بیش دل من لرزد

دانه ام خال لب کشت شد از سوختگیدر زمینی که دل برق به خرمن لرزد

تنگ چشمی اگر (از) خاک چنین گیرد اوجدل عیسی به سر سوزن آهن لرزد

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. لرزش مردم عالم به سر دین و دل استدل صائب به سر طره پرفن لرزد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви