گل‌اندامی که می‌دادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟

در آغوشِ نسیم ِ صبحدم بی‌پرده چون بینم؟گلِ رویی که من وا کرده‌ام بندِ نقابش را

به دست غیر چون بینم عنان طفل خودرایی؟که وقت نی‌سواری می‌گرفتم من رکابش را؟

به خونم زد رقم، تا با قلم شد آشنا دستشپری‌رویی که می‌بردم به مکتب من کتابش را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نهالی را که من چون تاک پروردم به خون دلچسان بینم به جام دیگران صائب شرابش را؟

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине