ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ماشکسته دل نشود ز انقلاب شیشه ما

اگر شکنجه کنندش به آب تلخ، کندز کیمیای قناعت گلاب شیشه ما

ز خشکسال نمی گردد آب گوهر کمشود چو آبله پر از سراب شیشه ما

شراب بی جگران را دلیر می سازدچرا ز سنگ کند اجتناب شیشه ما؟

ز سنگ اگر به دل نازکش رسد آسیببه روی خویش نیارد چو آب شیشه ما

لب شکایت ما را که می تواند بست؟شکسته است ز زور شراب شیشه ما

توان به باطن ما راه بردن از ظاهربه روی باده نگردد حجاب شیشه ما

به میکشان کمرو تاج لعل می بخشدبه هر پیاله ز موج و حباب شیشه ما

سپاه عقل گرانسنگ را به هم شکندنهد ز جام چو پا در رکاب شیشه ما

شکستن دل ما را به سنگ حاجت نیستکه از نفس شکند چون حباب شیشه ما

ز سرکشی به سلیمان فرو نیارد سرپر از پری چو شود از شراب شیشه ما

کند ز خنده دل آفتاب خون، تا شدز باده شفقی کامیاب شیشه ما

بنای میکده ها را رسانده است به آبز بوی باده نگردد خراب شیشه ما

مدار دست ز ریزش که شد ز راه کرمبه کوی میکده مالک رقاب شیشه ما

شود چو سرو، علم در چمن به سرسبزیبه تخم سوخته بخشد گر آب شیشه ما

ز سنگ حادثه هر چند توتیا گردیدنشد که چشم بمالد ز خواب شیشه ما

به خم نمی کند از احتیاج، گردن کجمگر ز خویش برآرد ز شراب شیشه ما

به ظرف کم چه تمتع توان ز دریا یافت؟مگر شکسته شود چون حباب شیشه ما

همان زمان به لب تشنه ای پیاله رساندگرفت هر چه ز خم چون سحاب شیشه ما

ز وصل سیمبران پیرهن حجاب بودمگر ز گرمی می، گردد آب شیشه ما

ز فیض خوش نفسی، خون گرم صهبا رابه ناف جام کند مشک ناب شیشه ما

حدیث حوصله بر طاق نه که دریا رابه نیم جرعه نماید خراب شیشه ما

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. اگر چه در سر می کرد عمر خود صائبنشد ز نشأه می کامیاب شیشه ما

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О вине