Gərçi məndən etdi sərkəşlik o sərvi-sərbülənd,Tapmışam təsxirinə ahi-dilimdən bir kəmənd.

Olmuşam eylə nəhif ol nuşləb eşqində kim,Zəfdən çıxmaz nəfəs, ney tək kəsilsəm bənd-bənd,

Ey dil, ol bidərdə izhar etmə dərdi-eşqi kim,Yüz desin, fəhm eyləməz, bidərdə dərdin dərdmənd.

Atəşin rüxsarın üzrə xali-hindulərmidir,Ya ki, dəfi-zəxmi-çeşmə məcmərə saldın sipənd?!

Giryeyi-biixtiyarım təlx edib ovqatımı,Bir açılmaz, halımı sormaz o ləli-nuşxənd.

Cam tutdum kim, tutub piri-müğanın pəndini,Kim deyir, divanələr tutmaz, könül, aləmdə pənd?

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Bilmirəm məsciddən, ey Seyyid, nə gördün aqibətKim, çəkib məsciddən əl, meyxanəni etdin pəsənd.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви