Münəccim əhvalatı (Var idi bir münəccimi-dana)
Var idi bir münəccimi-dana,Nəzərində əyan nücumi-səma.Sirri-təsiri-Zöhrəyə vaqif,Əsəri-zu zəvanibə arif.Nəql edirlər ki, ol hünər kanı,Bilir idi hər əmri-pünhanı.Bu münəccim evinə gəldi səhər,Övrətin gördü qeyrə həmbəstər.Çox səqət verdi, söylədi düşnam,Qiylü-qalə yığıldı fövci-ənam.Bildilər xəlq çün bu əhvali,Oldular ta ki haldən hali,Dedilər: – Ey münəccimi-rüsva,Sən ki əsrari-çərxəsən dana,Bəs nədən olmadın işə hali,Bilmədin öz evində əhvali?Öz evindən ki, səndə yoxdu xəbərDəxi göydən danışma, ey əbtər.Oldu məlum ya ülül-əlbab,
**Rəmzi-”küllü münəccimin kəzzab”.Seyyida, yoxdu etibari-nücum,Bizə əsrari-həq deyil məlum.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/seyid-ezim-muneccim-ehvalati-var-idi-bir-muneccimi-dana
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Pərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəri,Rövnəqi-hüsnündür ey mahım, cahanın zivəri.
Badi-səba şüküftə edər gərçi gülləriBadi-səba şüküftə edər gərçi gülləri,Həmmam camədən çıxarır bu gözəlləri.
Axiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyriAxiri-dəhr nə mümkündü fənadən qeyri,Kimsə baqi degil aləmdə xudadən qeyri.
Ey ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabiEy ruyin asimanın xürşidi-nuri-tabi,Bərgi-ləbi lətifin gülqənd afitabi,
Стихи других поэтов
Edər hər qəmzədən məqtul yüz canı qara gözlər,Salıbdır mərdüm içrə gör nə qovğanı qara gözlər.
Naz et, dedim gözələ, işvələr azdırNaz et, dedim gözələ, işvələr azdır,Baş açmadım oynundan onun, bu nə nazdır?
Başına döndüyümSən gedəli üzüm-gözüm gülmüyorMəndə yoxdur hal, başına döndüyüm
AğlaramÇərx fələk çəkdin qəza qılıncınƏyyamımı siyah etdin ağlaram