Bülbül əgər şikayət edər cövri-xardən,Yoxdur davamı, təngə gəlib ah-zardən.

Aşiq gərək həmişə çəkə yar cövrünü,Hərgiz şikayət etmə əğyara yardən.

Eşq aləmində bülbülü gül sərgəştəsən,Pərvanə yana-yana sual etdi nardən.

Pərvanəyə cavab verib şam sözlə,Bülbül sözün soruşma, meyi-biqərardən.

Nə güldə vardı vəfa, nə bülbüldə bir səfa,Aşiqləri salıblar bunlar etibardən.

Bülbüldə, güldə zahir olan eşq hüsnündən,Qılmaz əsər, əgər keçə beş gün bahardən.

Aşiq odur həmişə gərək ahü-zar edə,Gər olsa nalası, gələ künci-mazardən.

Məşuqə yanmasa özü, yandırmaz aşiqi,Hüsn olmayanda eşq düşər iqtidardən.

Ey yar, sən də gül kimi gəl olma bivəfa,Bu bülbülü xilas eylə bu nəngüardən.

Yandır o şəmi-ruyinə bu cismi-zarımı,Pərvanə tək qurtar məni bu intizardən.

Bax şəmə ibrət ilə, eşit gül məzəmmətin,Məhşər günündə xovf eylə Pərvərdigardən.

Al Sidqini kənarına, qəmdən xilas eylə,Qoyma qəriblər kimi baxsın kənardən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви